Veel hetzelfde, alles veranderd

Ik probeer zo goed als het kan contact te houden met iedereen aan de andere kant van de wereld. Ik bel en schrijf regelmatig met de mensen die me zo dierbaar zijn geworden. Alsof ik bang ben dat het leven wat ik achtergelaten heb zal vervlagen. Ik wil de herinneringen levend houden, ze vasthouden. Ik koester ze.

Een vriendin uit Sydney vroeg onlangs aan me: ‘Hoe voelt het om als veranderd persoon terug te zijn in je oude leven.’

Ik kan me heel verdeeld voelen, een sluimerende onrust die diep in me zit. Maar het is vooral heel erg fijn om terug te zijn. Een stukje vertrouwde stabiliteit waar je snel aan went. Alles lijkt hetzelfde gebleven en je stapt zo je oude leven weer binnen. De afgelopen twee maanden heb ik als juf gewerkt en ook dat voelde weer zo vertrouwd. Ik trof het dan ook enorm met de school in Amsterdam. Je rolt zo weer terug naar hoe het was voor ik 10 juli 2017 met een enkeltje naar de andere kant van de wereld vertrok. Het lijkt alsof er hier bijna niets veranderd is.

Nu het zomervakantie is in Nederland heb ik eindelijk het gevoel om alles wat er gebeurd is een plekje te kunnen gaan geven. Onze tickets naar Fiji waren geboekt en een kleine 5 maanden geleden dacht ik nog dat we hierheen zouden gaan. We waren toe om door te gaan en om onszelf te verwennen met een luxe vakantie. We verkochten onze auto, kleding, skies en minimaliseerden onze bezittingen tot het weer in een backpack paste. Na Fiji wilden we een korte pit stop in Sydney maken om Matilda en Morgan te zien. Vervolgens hadden we plannen om naar Bali te gaan met een groep vriendinnen. We zouden onze dromen laten uitkomen met een jungle tour in Sumatra om Orang-Oetangs in het wild te gaan zien, met een motor door Vietnam reizen, backpacken door Laos, Cambodja, Thailand, exotische gerechten proberen, full moon parties bijwonen, een komono dragon zien. Op 1 April zouden we Nieuw Zeeland verlaten na er bijna twee jaar gewoond te hebben! Mijn Canadese werkvisum was goed gekeurd en na Azie wilde ik naar Whistler verhuizen om een ski-seizoen mee te maken en me tenslotte langdurig in Canada te gaan vestigen. De wereld lag aan mijn voeten, wijd, uitgestrekt met nieuwe avonturen lokkend in het vooruitzicht.

De mooie natuur, de pracht van de majestueuze bergen, de bergmeren, watervallen, de sprakeloos makende uitzichten, de vrijheid, ons grote, mooie huis, werk en vrienden werden helaas niet ingeruild door stranden, eilanden, tempels, bergen en regenwouden, maar voor een flat in Amsterdam op de 10e verdieping met een kamer waar niet eens een raam open kon. Ik vond het vreselijk! De eerste weken kon ik alleen maar ongelukkig roepen dat dit land overvol zit en dat ik gek werd om waar ik ook maar keek mensen, voertuigen en gebouwen te zien. Ik miste het om omringd te zijn met alleen maar natuur. Nu ik terug ben op het eiland kan ik ademhalen. Tijd om te laten bezinken hoe hectisch de afgelopen maanden geweest zijn. De realisatie van wat ik achtergelaten heb. Het verwerken van dromen die (nog) niet zijn uitgekomen. Tijd om te wennen aan Nederland en mezelf open te stellen voor nieuwe kansen.

Het is bijzonder dat ik zo mijn oude leven weer in kon stappen. De mensen hier thuis, familie en vrienden, wonen nog steeds in dezelfde huizen, hebben dezelfde baan en hebben dezelfde sociale kring om hen heen. En ik mag er zo weer bij horen. Het is alsof ik niet weg geweest ben.

Maar dat ben ik wel. Australie en Nieuw- Zeeland zijn landen waar ik me thuis gevoeld heb. Nu ik bezig ben met het maken van fotoalbums zie ik niet alleen de uiterlijke verschillen, het gaat veel dieper. ‘Hoe voelt het om als veranderd persoon terug te zijn in je oude leven.’ In geuren en kleuren vertel ik verhalen, haal ik herinneringen op en laat ik foto’s en filmpjes zien. Met aandacht en liefde wordt er naar geluisterd. Ik bel en schrijf met de mensen die onderdeel zijn van deze verhalen. Zij houden de herinneringen levend voor me. Ik weet hoe het voelt om in de bergen te leven, om het strand als achtertuin te hebben of een auto als huis. Maar ook weet ik hoe het voelt om op het platteland te wonen en uit te kijken over de akkers. Ik heb genoten om voor Happys te mogen werken en nu ben ik weer juf. Het reizen en de vrijheid omarmen is onderdeel van me geworden, net zoals ik verlang naar structuren, stabiliteit en rust. Beide levens zijn fijn.

Ik denk niet dat er een goed of fout is of dat er een antwoord of oplossing te vinden is voor de verdeeldheid die ik soms ervaar. Ik ben beide personen. Mareisje en Juf Marije. De avonturier en de huismus. Hier in Nederland ga ik een nieuwe fase binnen. Ik vind het spannend om juf van groep 8 te worden en tegelijkertijd heb ik zin om te verhuizen naar m’n appartement in Rotterdam. Het maakt me nieuwsgierig om te zien hoe ik het komende jaar ga ontwikkelen. Zal ik berusting vinden in het leven hier of zal het diepe verlangen naar reizen de overhand nemen en ga ik er straks weer vandoor. We gaan het zien. Ik ben terug gekomen en stap mijn oude leven weer binnen. Maar ik heb een kant van mezelf ontdekt, waarvan ik niet wist dat ik dat in me had. Ik neem de prachtige herinneringen, spannende verhalen en wilde dromen met mij mee. Veranderd als persoon, terug naar hoe het was. Veel is hetzelfde gebleven en toch is alles anders.

Een gedachte over “Veel hetzelfde, alles veranderd

  1. Lieve Mareisje,
    super bedankt weer voor jouw mail.Ik geniet er intens van en beleef er super veel plezier aan om jouw foto’s te kijken en jouw woorden te lezen..jouw leven geef mij inspiratie en je laat zien wat je allemaal kunt doen met een leven..je wenst dit voor iedereen om zo’n ontwikkeling door te maken zoals jij dit mag beleven.
    Wat ben jij een ongelofelijke mooie vrouw geworden ..ik vind het ongelofelijk..ik vind jou ongelofelijk mooi ..jouw uiterlijk en jouw innerlijk versterkt jouw mooie buitenkant..laat degene die zich jouw vriend of later jouw man mag noemen zich realiseren dat hij een bijzondere vrouw heeft ontmoet en jou nooit meer mag laten voor een ander want zoals jij in het leven staat kom je zelden tegen in het leven.
    Ik ben ook super benieuwd hoe en zeker waar jij gaat settelen..Nederland of toch weer buiten europa..het zou een groot verlies zijn voor jouw ouders en familie en vrienden als jij je buiten europa gaat vestigen en dat meen ik uit de grond van mijn hartje..
    Ik wens jou een fijne zomer en wat interressant dat jij naar Rotterdam gaat verhuizen ..ik woon 10km van Rotterdam.Ik zou het super leuk vinden om jou een keertje in levende lijve te ontmoeten en jouw een lekker etentje te mogen aanbieden met uitzicht op de Maas..wie weet komt het ervan..
    IK kijk uit naar jouw volgende berichtje ..ik blijf je volgen lieve Mareisje.

    Lieve groetjes Fred

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s