Madurodam in levende lijve

Een kopje koffie met een koekje erbij. Een stroopwafel of liever een stukje appeltaart? Buiten in het zonnetje, heerlijk in de warme lentezon. De supermarkten keurig geordend. Alles ligt netjes in de schappen en het is zo overzichtelijk. Brinta voor het ontbijt of brood met een knapperig korstje en ongelooflijk veel verschillend beleg. Er zijn zoveel soorten kaas en een grote bak aardbeien kost nog geen 2 euro. Het eten is zo goedkoop! Een variatie aan eten waar het je van duizelt. Alles is mogelijk, de keuze is reuze. De huizen dicht op elkaar. Rijtje na rijtje. Klein en schattig met luikjes voor de ramen en voordeuren met ruitjes erin. Het platteland met lange rechte sloten aan de zijkanten. Boerderijen met koeien en paarden. De markt met de schreeuwde marktkoopman en lekkere verse kibbeling. Zo heel erg vertrouwd.

Drie jaar verder en op Nederlandse bodem. We zouden onze vakantie in Fiji achter de rug hebben en nu na een bezoek aan Sydney verder gaan naar Bali om de komende maanden door Azië te gaan reizen. Nu hop ik van vriendin naar vriendin, totdat ik 1 mei naar Amsterdam West verhuis. Op zoek naar een baan en klaar om de komende periode in Nederland te settelen.

Als we een rondje gelopen hebben en we tientallen fietsers en wandelaars zijn tegen gekomen mis ik de ongelimiteerde vrijheid. De duinen en bossen zijn prachtig, maar ik mis de majestueuze bergen aan de horizon, waar nu ook de eerste sneeuw op gevallen is. De lucht is blauw en het gras is groen, al lijken de kleuren hier minder fel te zijn. Het is gelijk weer zo heel erg druk in Nederland en ik mis de rust. Ik baal ervan dat mijn reisplannen niet door zijn gegaan. Het plan was zo perfect. Nog één keertje een paar maanden backpacken, een bezoekje aan Nederland en dan vervolgens in Canada echt iets gaan opbouwen. Zo zie je maar, het beste plan is toch altijd maar weer geen plan. Het is allemaal veranderd en niemand weet hoelang dit gaat duren en wat de toekomst brengen zal.

Ik vind het spannend. Terug in het land waar ik geboren ben en waar ik eigenlijk nog helemaal niet wilde zijn. Toch voelt het gelijk zo heerlijk vertrouwd. De vogeltjes die fluiten, de dekens die bij mensen uit het raam hangen om te luchten, al die fietsende mensen, de heerlijke geur van Robijn wasmiddel, het gekeuvel van de buren die je over de schuttingen kunt horen, hagelslag en Calvé pindakaas. Ik weet dat het de juiste keuze is geweest en sta er ook achter, alhoewel ik me soms ook onzeker voel. Ik heb oneindig veel liefde en respect voor hoe mijn vriendinnen me opvangen. Drie jaar ben ik weggeweest en ze zijn zo loyaal en trouw. Ze praten me erdoor heen, helpen me waar nodig is en geven me het gevoel dat ik thuis gekomen ben. De mensen om me heen zijn lief. De berichtjes die ik krijg zijn niet te tellen en er wordt een belangstelling getoond die ik niet had verwacht. Mensen denken en helpen mee. De Nederlandse gastvrijheid en behulpzaamheid ten top.

17 Miljoen mensen, op dat hele kleine stukje aarde. Terug gekomen uit een land wat 8x zo groot is en maar 4.5 miljoen inwoners telt. Van bergen en meren, ruige onaangetaste natuur, liefelijke uitzichten naar een heel klein en plat land onder het zee niveau. Ik stond klaar om maandenlang door verschillende landen te reizen en zit nu vast in een heel burgerlijke kikkerlandje. Madurodam in levende lijve. Maar juist ook in dat landje is het waar ze het woord ‘gezellig’ kennen, een begrip wat niet vertaald kan worden. Even een bakkie doen, samen eten, de saamhorigheid. Nederlandse nuchterheid, eerlijke mensen die recht door zee zijn. Je weet wat je aan ze hebt.

Het is aan mij om hier weer mijn plekje te gaan vinden. Wat ooit allemaal vanzelfsprekend was, waar ik nu weer helemaal opnieuw moet beginnen. Drie jaar later en terug in Nederland. Het is de start van een heel nieuw avontuur.

2 gedachtes over “Madurodam in levende lijve

  1. Geweldige mooie blog Mareisje en welkom weer in ons kikkerlandje..ben heel blij persoonlijk dat je weer terug bent maar gun je natuurlijk ook alle vrijheid en alle rust van de wereld want als je eenmaal die drang naar vrijheid hebt in je lijf en hoofd zal dit wel nog even blijven tenzij je een speciaal iemand in je leven ontmoet die je voor lange tijd hier zal houden om hier iets op te bouwen..
    Je bent zo leuk en zo vol energie dat dit niet lang op zich zal laten wachten en je misschien wel gaat vestigen hier want het onderwijs kan je in Nederland ook goed gebruiken lijkt mij met al die tekorten aan leraren.
    Ik vind het een eer om je te mogen kennen Mareisje en blijf je volgen en uitkijken naar je volgende blog.
    Hou je gezond en virusvrij en ik lees graag hoe je je weg ziet te vinden nu je weer of weer even in Nederland.
    Hou je taai lieverd.

    Veel liefs en groetjes ,
    Fred

    Geliked door 1 persoon

  2. He Mareisje,
    Hoe gaat het? Mag ik vragen hoe jij je voelt op een zonnige zondag als deze?
    Als ik er goed over nadenkt moet het jou een heel ander mens hebt gemaakt die drie jaar dat je bent weggeweest uit Nederland..
    Je herrinneringen blijven en je ervaringen ook maar op een gegeven moment komt er een dag dat je denkt van ik ga hier in Nederland iets opbouwen en ik zie wel wat er op mijn pad komt..niets is voor altijd en als je dit toepast in je denken maak je veel makkelijker je keuzes..je denkt en handelt..die volgorde is heel belangrijk en als je weer anders beslist door opnieuw na te denken is daar niets mis mee lijkt mij..
    Lijkt mij voor jou geweldig om je ervaringen te kunnen delen met jonge mensen als je in het onderwijs werkzaam gaat zijn.

    Veel liefs,
    Fred

    Like

Laat een reactie achter op sportmanvld Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s