Tijd om te gaan…

Het uizicht op de bergen. ’s Ochtends wakker worden met de mistflarden voor de bergen. Een zacht roze gloed boven het meer.

De zonsondergang die de bergen een gouden gloed geven.

De achtertuin waar het altijd warm is. Lekker uit de wind. In het voorjaar konden we overdag skiën en bij thuiskomst in bikini zonnen.

Mijn heerlijke kamer. Ruimtelijke met witte muren, zwarte gordijnen en het grote bamboe schilderij boven m’n bed. Het planken kastje met kaarsjes, plantjes en kaartjes van het thuisfront. De zwarte witte foto’s aan de muur. Het hoekje waar je heerlijk in de kussens kunt zitten. Ooit zat daar een gigantisch gat in doordat we in een dronken bui de schuine muur als glijbaan gebruikten.

De ruime woonkamer en de keuken waar zoveel maaltijden gekookt zijn, taarten zijn gebakken en honderden smoothies gemaakt. Dineren met elkaar na een dag skiën en vele meiden avondjes, kaas platters en gourmet avonden (de buren zijn Nederlands en hebben een gourmet stel). Tranen gelachen en gehuild. Lief en leed gedeeld. Huisfeesten gegeven.

Naar QT gym met Tiree als personal trainster. Esther die regelmatig met ons mee gaat. Een nieuwe gezonde fase van ons!

Werk, waar ik de meeste uren per dag spendeer. McKillen, mijn manager waar ik in het begin niet mee overweg kon. Hij heeft me boos gemaakt, aan het huilen, en vaak aan het lachen, maar wat heb ik vooral veel geleerd van hem. Ik heb hem in mijn hart gesloten, al haalt hij soms het bloed onder m’n nagels vandaan. Maatjes geworden door het jaar heen. Extra verbondenheid doordat we veel herkenden in elkaar doordat we dezelfde soort opvoeding gehad hebben. Naast het werk ook vele avondjes doorgebracht bij de jongens thuis aan Brisbane Street. Nachtjes doorgehaald om daar pas het huis weer te verlaten na zonsopgang en de winkel weer te moeten openen zonder naar bed te zijn geweest. Film gekeken. Kerst en Oud en Nieuw gevierd. Quiz avonden. Spontane feestjes. Chill avonden. Zulke goede herinneringen! Lewis, onze baas maar ook een vriend. Werk en privé gescheiden, maar ook zo verweven. Hij is de enige die me ‘Marjorie’ noemt en verder hebben de jongens me omgedoopt naar ‘Margie’. Een baas die eraan gewend is geraakt dat ik standaard 5 tot 10 minuten te laat kom en een koffie voor me gaat kopen in plaats van iets te zeggen over de tijd. Nou ja soms dan. Soms worden de jongens er wel chagrijnig van, niet dat het ooit geholpen heeft me op tijd te laten komen.

Oh het werk. Het hele team is geweldig. We hebben een fantastische winter en zomer gehad. Nu gaan er zoveel vertrekken. Tijd om door te gaan. Maar wat hebben we een ontiegelijk goede tijd gehad! En wat heb ik door het werk onvergetelijke dingen gedaan en gezien! Helicopter vluchten, canyoning, rafting, riverboarding, jetboaten, paragliding, hanggliding, Bungy jump, de grootste swing ter wereld, skydive, wijn tour, Milford Sound, Doubtful Sound, scenic flights, paardrijden, hotpoools en ga maar door. Ik heb zo’n geluk gehad met deze baan. Ook persoonlijk heeft het me ontwikkeld tot wie ik ben geworden. En ik heb vriendschappen voor het leven gemaakt!

Queenstown een dorpje waar je zo makkelijk in vast komt te zitten. Er is zoveel te ontdekken, zoveel te doen en je kent iedereen. Maar binnen een paar minuten rijden zit je midden in de natuur, geen mens te bekennen. Omringd door bergen, glaciers en water. Koeien, schapen, honderden schapen, paarden en varkens. Bobs Cove waar je heerlijk ik de zomer kunt picknicken en bij de steiger kunt zwemmen. Moke lake om een rondje te lopen of te kamperen. Wye creek, een korte maar schitterende hike. Queenstown Hill, direct achter ons huis. Wanaka op een uurtje rijden afstand. En mijn favoriete dorpje is toch wel Arrowtown, elk gebouw daar is een historich monument.

En er zijn zoveel restaurants, coffee tentjes en natuurlijk Ferg Burger. Al is het ook zo heerlijk om gewoon lekker aan het meer te zitten alleen of met een groep vrienden.

We hebben zoveel gefeest in Queenstown. Het is moeilijk om een nachtje thuis te blijven want er zijn altijd mensen uit. We hebben verschillende festivals meegepakt zoals Carl Cox, Rhythm and Alps, Kings Beast. En niet te vergeten Sunday Sesh in Surreal. Geweldige feesten en je eigen clubje mensen om je heen.

Oh Queenstown. Ik ben zo gehecht geraakt aan alles en iedereen. Zelfs de bekende gezichten van de postbode die kaartjes komt brengen en de caissière in de supermarkt. Onze Hank de Tank, de auto die we gehad hebben en ons nooit in de steek heeft gelaten (op één klapband na).

Hoe kan ik dit ooit achterlaten. En hoe kan ik er ergens ook zo aan toe zijn om door te gaan.

Ooit ben ik vertrokken om voor 8 maanden te gaan reizen. Wie had gedacht dat het een avontuur zou worden die bijna 3 jaar zou duren? Deze jaren zijn zo nodig geweest om te worden wie ik nu ben. Mijn vleugels zijn uitgestrekt, de wereld gereisd, culturen ontdekt, de vrijheid omarmd.

Nu is het tijd om terug naar huis te gaan. Al weet ik nog niet waar thuis zijn zal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s