Het inpakken is begonnen

Opstaan en een ontbijt maken. Het uitzicht vanuit de woonkamer zo mooi, zo mooi! Broodtrommel in de hand, sporttas in de andere hand en daar gaan we. Het is maar 4 minuten lopen van huis naar werk, maar het duurt altijd langer doordat er altijd iemand voorbij komt die je kent. Een goedemorgen, een knuffel en een zwaai en dan begint de werkdag weer.

Zo gesetteld. Queenstown is mijn thuis. Ik heb echt een stabiel leven hier met een fulltime baan en een prachtig huis. Ik heb heel fijne vrienden en zoveel bekenden die hier wonen. Ik ga een paar keer per week naar de sportschool. We doen wekelijks boodschappen en koken vegetarische gerechten en voornamelijk zelf alhoewel we proberen minstens één keer per week uit eten gaan.

Hoewel je het niet zou zeggen, is het toch echt al meer dan een jaar geleden dat ik vakantie heb gehad. Het afgelopen jaar heb ik geen één keer vrij genomen. Toch voelt het leven hier zoveel vrijer aan! Ik ben twee keer terug gevlogen naar Mount Maunganui, maar dat was in de twee vrije dagen die ik had. En de roadtrip door het zuidelijke gedeelte van Nieuw Zeeland ook! 40 tot 50 uur werken per week, één of twee vrije dagen per week, een jaar lang geen vakantie en toch zo een vrij leven hebben!

Het moment aangebroken om weer door te gaan. Niet omdat ik er klaar voor ben, niet omdat het hier niet meer fijn is, niet om de een of andere reden… Gewoon, omdat het goed is om uit je comfortzone te komen en om weer door te gaan.

De auto is verkocht en Wouter heeft al onze winter kleding en de spullen die we willen bewaren mee naar Nederland genomen. Langzaam maar zeker maken we ons gereed om te vertrekken. Langzaam probeer ik me stukje voor stukje los te weken uit dit fijne, vertrouwde, stabiele leven. Het voelt alsof er met elk stukje wat ik loslaat een nieuwe barst in mijn hart komt.

Loslaten is iets waar ik niet goed ik ben. De vriendschappen die hier opgebouwd zijn, zijn zo echt, diep en hecht geworden. Onze eigen vrienden groep, allemaal verschillende leeftijden maar dezelfde leefstijl. We hebben elkaar zo nodig en hebben elkaar zo lief. Een ontbijtje hier, koffietje daar. Met elkaar dineren, thuis of in town.

De wereld is klein geworden en mijn leven verrijkt. Een tijd om te komen en een tijd om te gaan. Nu moet mijn hele leven wat hier is opgebouwd weer ingepakt worden in één backpack. Oh, wat hou ik van dit leven hier. Wat ben ik van de bergen gaan houden! Queenstown, het kleine dorpje tussen de bergen aan het meer… Ik heb de mensen en deze plek in mijn hart gesloten.

Nog geen maand meer… En dan is het mijn tijd om weer te gaan.

Of ik er klaar voor ben, weet ik nog niet.

Toch gaan we weer door.

Ohhhh Queenstown ik heb zo lief

3 gedachtes over “Het inpakken is begonnen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s