Van Azië tot Queenstown

Ik vertrok uit Mount Maunganui met het idee om eind maart in Queenstown aan te komen. Daar zouden we onze auto verkopen en met dat geld wilden we een ticket naar Azië boeken. We hadden al heel veel informatie opgezocht over alle landen die we daar wilden gaan bezoeken en waren er helemaal klaar voor. In juli zouden we dan naar huis gaan. Precies twee jaar later terug komen. Een prachtig idee. Maar het liep weer eens anders.

De twijfel kwam steeds meer. We fantaseerden steeds meer. Gelukkig zaten we ook hiermee weer helemaal op een lijn. En al pratend en kletsend reden we via Franz Josef naar beneden. Via de Haast Pass, een fantastisch mooie route door de bergen heen, kwamen we na een stop bij de Blue Pools aan in Wanaka. We zaten nog maar een uurtje van Queenstown vandaan en de omgeving begon steeds vertrouwder aan te voelen. We bleven een paar dagen in het knusse dorpje tussen de bergen en aan het meer. In Wanaka heb je de beroemde boom, die in het midden van het water staat. Half Azië was hier foto’s van aan het maken en ook wij hingen de toerist uit. We dronken kopjes koffie, winkelden en lagen bij het meer in de zon. Een paar heerlijke dagen! Vanuit hier wilden we naar Mount Cook rijden, maar onze auto (Henk de Tank is zijn naam) kreeg een lekke band! Twee meiden aan de kant van de weg doet gelukkig wonderen en we stonden nog geen 5 minuten stil toen de eerste auto’s al voor ons stopten. En ook in de garage was er eigenlijk geen plek meer, maar die zelfde dag werd onze auto nog gerepareerd. Vrouw power. Daar houden we wel van.

Met twee nieuwe banden vlogen we de weg weer op. Lake Tekapo was machtig mooi. Het water was weer eens zo helder blauw. De hele reis hebben we ontzettend veel geluk gehad met het weer. Ook nu weer, juist door de zon die zo uitbundig op het water scheen, wat maakte dat alle kleuren nog meer helder waren. We wachten uren om een mooie foto van de Church of the Good Shepherd te kunnen maken. Ook hier was half Azië weer eens aanwezig, maar wonder boven wonder lukte het om een goede foto te maken. We reden naar Mount Cook. Achter elke bocht zagen we Mount Cook vanuit een ander perspectief. Elke keer net weer wat mooier dan de keer ervoor. We genoten intens van de Hooker Valley track. De natuur was adembenemend! De track was vlak en dat maakt het ook fantastisch bewandelbaar voor ons. Om aan het einde een meer vol met ijsblokken te zien liet ons weer helemaal versteld staan. Nieuw Zeeland blijft ons verrassen!

En voor we het wisten reden we de oh zo vertrouwde weg naar het stadje Queenstown toe. We zagen direct vertrouwde gezichten op straat en we toeterden en zwaaiden. Op maandag kwamen we aan. En vanaf dat moment begon het voor de eerste keer sinds onze roadtrip te regenen. Werkelijk waar! De hele road trip hebben we zoveel geluk gehad met het weer! We hebben het beste van het beste gekregen. Op woensdag liepen we een hostel binnen om Nacho op te halen. Ronja, een lieve prachtige Duitse vrouw stond achter de travel desk. Ze begroette ons hartelijk met een dikke knuffel. We kenden haar nog van vorig jaar. Al pratend hoe onze road trip was geweest vroeg ze of ik weer terug kwam bij Happys. Nou, niet echt, antwoordde ik, we gaan de auto verkopen en naar Azie volgende week! Vervolgens liep Lewis, haar vriend, de area manager het hostel binnen. Ronja vroeg hem gekscherend of hij nog personeel nodig had. Lewis keek lachend op en herkende ons, maar nee, hij had niemand nodig. Hij dook achter de computer en was druk bezig. Plotseling keek hij op en onderbrak ons gesprek. ‘Nou, misschien heb ik wel iemand nodig’ zei hij meer tegen zichzelf dan in het algemeen. We gingen er niet op in en kletsten weer verder. ‘Ja, nou eigenlijk heb ik wel iemand nodig!’ riep hij opeens uit. ‘Je bent aangenomen, loop maar even mee, dan kun je je manager ontmoeten.’ Verbaasd keek ik naar Lewis, Ronja en Anouk. Twijfel vulde mijn hart. Wil ik dit? Is dit wat ik wil gaan doen? Ga ik echt blijven en weer voor Happys werken? Echt wonen en settelen in Queenstown? Dit is dit keer niet zomaar een backpack baan want we hebben heel Australië en Nieuw Zeeland nu gezien. Nu praten we over echt settelen en een leven opbouwen! Dit betekend weer een verjaardag niet thuis vieren, Annewien is zwanger, Dianda is jarig, Rachel is verhuisd en zo vlogen mijn gedachten voort. We liepen naar het information centre en ontmoette mijn nieuwe collega’s. In de winkel zag Dan mijn twijfel en hij zei hartelijk dat ik eerst maar even een dagje moest meedraaien en dan kon ik bedenken of ik dit wilde. Vier dagen na onze aankomst in Queenstown was ik weer als reis agente aan het werk bij het bedrijf wat ik zo respecteer. En vanaf het eerste moment dat ik terug ben, voel ik me echt gelukkig hier! En zo kwam het dat we onze auto niet verkochten, geen ticket naar Azië boekten, maar het thuisfront op de hoogte brachten dat we (weer) langer weg zouden blijven.

De jongens namen mijn training erg serieus en stap voor stap bereiden ze me voor op de winter drukte die gaat komen. Door hun manier van werken voel ik mijn zelfvertrouwen steeds meer toenemen. In Australia heb ik mijn werk goed gedaan, maar terugkijkend op mijn tijd ben ik nu al hier in Nieuw Zeeland zoveel gegroeid! Het kost weer veel tijd en energie en ook op mijn vrije dagen ben ik aan het werk. Iets wat ik in Byron ook deed. Maar ik merk ook dat ik zoveel voldoening krijg uit dit werk. Met mensen kletsen, ze mijn hulp aanbieden, hun reis helpen plannen, boekingen maken. Ik ben weer helemaal in mijn element!

Ook Anouk is helemaal gesetteld. Zij heeft een baan in een luxe hotel en ze doet het geweldig. Ze is nog maar net begonnen en de eerste reviews staan al online waarin haar naam wordt genoemd. Ik had niet anders verwacht! Een huis zoeken duurde iets langer bij ons. Doordat we vorig jaar op echt de meest perfecte locatie woonden, waren we behoorlijk veeleisend wat betreft een huis. We wilden in het dorp wonen, maar een luxer huis dan vorig jaar. Maar na 3 weken zoeken is dat mooi gelukt! We wonen precies een huis achter ons oude huis (hoe bedoel je opnieuw de perfecte locatie) en het huis is zoveel beter dan wat we hiervoor hadden! Een grote woonkamer met open haard geeft het geheel een huiselijke sfeer. De ramen bieden uitzicht over de bergen en het meer. We hebben beiden een eigen slaapkamer, waardoor we echt ons eigen plekje hebben. Ik heb de mijne zo leuk ingericht! Zwart en wit en met donker groene tinten en licht hout wat het een jungle effect geeft. Strak en warm. Het huis is met de openhaard aan ook goed warm, wat een heel belangrijk aspect is voor de vaak koude, oude huizen in Queenstown. Nee, we hebben het weer goed voor elkaar. Een fijne baan, een huis, heel lieve mensen om ons heen, een auto, skipas en ski’s… We zijn klaar voor de winter!

En zo komt het dat we nu niet in Azie zitten, maar gesetteld in Queenstown. Het leven heeft soms leuke verrassingen in de petto. Voor mij is spontaniteit en niet vasthouden aan gemaakte plannen de elementen waardoor ons leven leuke aangename wendingen krijgt. Terwijl de regen zachtjes naar beneden miezert, de bergen in een grijze wolkendeken verpakt zit, zit ik warm in de woonkamer gehuld in een badjas deze blog te schrijven. Een vrije dag, maar ik ga me zo eerst aankleden om een boeking te maken voor een paar Dutchies. De middag is nog ongepland, maar Aimee stuurt net een berichtje of ik zin heb in een bakje koffie in town. En vanavond gaan we uiteten met een groep vrienden. Ja…. We zijn klaar met backpacken en bouwen hier nu een leven op.

Geen Azie, maar terug in Queenstown. Wat is fijn!

2 gedachtes over “Van Azië tot Queenstown

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s