Friends with benefits

Soms ontmoet je iemand waarvan je vooraf weet dat het ‘m niet gaat worden. Toch heb ik mezelf ermee mee ingelaten. Iemand uit het hostel. Hij past totaal niet in het plaatje wat ik in mijn hoofd heb. Hij komt uit een land waar ik nog nooit geweest ben. En zijn cultuur begrijp ik al helemaal niet. Maar die middag ergens eind november dat ik aan de keukentafel kaartjes naar huis zat te schrijven en hij iets aan het maken was om op te sturen naar zijn 7 jarige broertje, raakten we aan de praat.

Samen zijn met hem is comfortabel. Hij is lief en enorm zorgzaam. Eindeloze gesprekken. Ik kan alles vragen, al krijg ik niet op alles antwoord. Hij doet zijn ding, ik doe mijn ding en wat we samen kunnen doen, doen we samen. We werken in hetzelfde restaurant en wonen in hetzelfde hostel. Behoorlijk intens zegmaar.

Vrij wil ik zijn en vrij wil ik blijven. Het is leuk zoals het nu is, maar met een reisleven komt er een dag van afscheid. Ik heb hem daarom verboden om meer te gaan voelen, al is dat volgens mij niet helemaal gelukt. Als liberale Nederlander die weet wat ze wilt merk ik ook dat mijn karakter en mijn cultuur dag en nacht verschillen met die van een Latino. En dit kan soms tot een flinke discussie lijden. Maar om eerlijk te zijn geniet ik er ook weer van. Ik kan heerlijk helemaal mezelf zijn.

Het irritante is wel dat hij een enorm trotse zuid Amerikaan is. Eentje die niet snel iets toegeeft. Eentje die vasthoudt aan zijn eigen mening en daar niet vanaf wilt wijken. Ookal is mijn argumentatie ijzersterk. En daar kunnen we dan ruzie over maken. Dat duurt dan een paar dagen en dan praten we het weer uit (en ik was degene die gelijk had natuurlijk, want ik ben natuurlijk absoluut niet koppig).

Hostel leven is flink interessant. En ik heb mezelf in een situatie gemanoeuvreerd waar ik niet zo makkelijk meer uit kom. Volgende week neem ik afscheid en vertrek ik. Verdwijn ik uit zijn leven en hij uit die van mij. Het is lang geleden dat ik iemand zo lang, zo dichtbij gelaten heb. Het voelt goed, vertrouwd en ook een beetje dom.

Terwijl ik in de keuken een eitje sta te bakken loopt hij naar binnen. Donker krullend haar, groene ogen. Hij geeft me een kus, grist een van mijn boterhammen met avocado en kaas van m’n bord en roept ‘See ya tonight, M, I need to run I am late for work’. Met een laatste zwaai verdwijnt hij uit mijn zicht.

Oh ‘M’ waar ben je aan begonnen.

Als hij een toetje maakt voor na ’t werk

Dit uitzicht

6 gedachtes over “Friends with benefits

  1. Wow Mareisje, Fred uit Nederland volgt jou..ik ben echt benieuwd hoe dit af gaat lopen..en of jij in staat bent om te vertrekken en uit elkaars leven..als je dit kunt en je kunt dit soort van beslissingen nemen voor jou zelf dan kan je alles …dit zijn rationele besluiten gemixed met je gevoel en dan moet je in staat zijn om bij jou zelf naar binnen te kijken en te kunnen beoordelen wat het beste is voor jou..ik ben erg benieuwd..

    Veel liefs van Fred,
    Vlaardingen/NEDERLAND

    Liked by 1 persoon

  2. Hi Mareisje,bedankt voor jouw reactie ..mijn dag kan niet meer stuk..ik ben met jouw reactie de dag begonnen..het is nu middag hier in Nederland..jullie gaan bijna slapen..nou ja slapen haha..hoe is je dag geweest vandaag?
    groetjes uit een koud en nat Nederland..sneeuw regen sneeuw..

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s