Morgen schijnt de zon weer

De wind giert om het hostel. Aan het geluid te horen van de auto’s die voorbij rijden is het wegdek nat. De jongens in het hostel schuren hun surfboards op. Nat word je toch wel. Ja ook dit is Nieuw Zeeland.

Soms zijn er dagen die je het liefste over zou willen slaan. Soms krijg je nieuws wat je niet had willen krijgen. Maar juist die dagen en vooral hoe je daarmee om gaat maken je karakter compleet.

Als je iets naars overkomt is het wel mooi om te zien hoe de omgeving daarop reageert. Persoonlijk contact is daarbij het fijnste. Thomas maakte meteen een goede koffie voor me, Lies bestelde een burger en een bier. De jongens in het hostel knuffelden me alsof het mijn laatste moment was en organiseerden gelijk een familie dinner. Mam en Dianda bekeken het vanuit alle hoeken die mogelijk waren, evalueerden met me en gingen op gevoel af. En Anouk was de nuchtere Hollander zelf. ‘Ach’ zo zei ze, ‘heb je dit ook weer gehad. Tijd voor de volgende ervaring.’

Alles in het leven gebeurd met een reden. Soms ben je het daarmee eens, soms niet. Maar soms heeft het ook niet zoveel zin om er iets van te vinden omdat soms anderen een keuze maken en jij daar niets aan kunt veranderen.

Met lege handen sta je nooit! Dat bewezen de mensen die allemaal om me heen staan. Ook Fillipe kwam gelijk in actie en nam me de volgende dag mee naar zijn manager, waar ik een trial kreeg en dezelfde avond nog werd aangenomen. Ik heb nog niet eens goed de kans gekregen om na te denken wat ik precies wil. Al is dat ergens ook wel lekker. Gewoon doorgaan!

Dutchies Travel is een gesloten boek voor me. Jammer, ik had het er super naar mijn zin. Ik genoot van de baan, kreeg er energie van, ik hield van het contact met de mensen, het praten over reizen, het plannen van hun trip. Ik zat elke dag lachend achter mijn laptop. Nog nooit had ik een baan gehad waarbij ik de volledige dag achter een scherm zat, maar heb nu wel gezien dat ook daar erg van kan genieten! Ik haalde voldoening uit dit werk.

Alleen, soms maak je niet zelf keuzes. Soms maken anderen die voor je en wordt je in een positie gezet waarin je niet wilde komen. Maar ook dan weer heb je twee keuzes. In een hoekje erbij neer gaan zitten, of doorgaan met een rechte rug. Natuurlijk kiezen we voor het laatste. De meest gezonde keuze die het meeste zin heeft.

Van binnen doet het wel veel. Daar wordt wel even een hoop los gemaakt. Maar gelukkig is het strand vlakbij. De zon op mijn gezicht, de golven die zachtjes op de wind deinen, de vogels die overvliegen en het gelach van mensen. Alleen niet vandaag, want vandaag regent het. Maar morgen schijnt de zon weer! Let maar op!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s