Welkom thuis

De ballon deint zachtjes heen en weer. ‘Welkom thuis!’ staat er met glimmende letters geschreven. Ik stop even met het inpakken van mijn backpack en droom weg. Mijn gedachten voeren me mee naar het moment dat ik hem kreeg.

Drie weken geleden. De tijd is gevlogen. Het ene moment verhuisde ik van Queenstown naar Mount Maunganui en de dag na de verhuizing naar het zonnige surf dorpje zat ik in het vliegtuig naar Nederland. 15 maanden weggeweest en opa zou nooit weten dat ik terug gekomen was. Toen ik thuis kwam werd ook het kaartje bezorgd die ik in Nieuw Zeeland naar hem gestuurd had. Met grote letters (zodat opa het zelf zou kunnen lezen) had ik geschreven: ‘Ik kom terug!!’ Het kaartje kwam te laat. Ik kwam vroeger dan verwacht. Maar alsnog te laat.

Onverwachts zo op het vliegtuig gesprongen. Zondag ochtend geboekt en dinsdag op Nederlandse bodem. Mama, oma, zus, broertje, Dianda, Rachel, Jet, Christie, Jacob – Jan, Aron, ze stonden er. Allemaal speciaal voor mij. Jara sprong tegen me op, even moest ze ruiken, maar ze herkende me nog altijd. Om haar halsband zat de ballon: ‘Welkom thuis!’

Ik moest erg wennen aan de Nederlandse taal. Na zo’n lange tijd was het zo gek om overal mijn moedertaal te horen. Flarden van gesprekken, gemurmel, gelach, grapjes, uitroepen en alles kon ik verstaan! Eerst kon ik het niet goed filteren en kwamen de prikkels erg binnen. Maar gelukkig wende het ook weer snel. Behalve de telefoon. Dat zijn reflex handelingen, ‘Hi this is Mariah speaking’, maar dit vond men toch wel een aparte manier om een telefoon op te nemen in Nederland. En de euro was een dollar, of was de dollar toch een euro? Ook die was een beetje moeilijk om eruit te krijgen. Of het links rijden, nee rechts, links! Help!!

In drie weken condoleren, begrafenis, een jetlag, werken voor Dutchies, een keelontsteking, lesgeven bij mama op school en bezoekjes afleggen was een beetje te veel van het goede. Echt helemaal Nederlands maakte ik maar een schema. Het kon ook niet anders! Wat ben ik blij dat ik iedereen heb kunnen zien die ik wilde zien! En de mensen waar ik geen tijd voor gehad heb dat komt de volgende keer weer. Doordat ik een lange tijd ben weggeweest merk ik heel goed wie er echt dicht om me heen staan. Wat ben ik gezegend met zo’n fijne, lieve en trouwe groep mensen. Ik had het niet beter kunnen treffen!

Thuis was alles nog zoals thuis. Maar ook meer. Nog nooit heb ik thuis zo als thuis mogen ervaren. Mijn broertjes zijn mannen geworden. Maar altijd blijven ze mijn kleine broertjes. Mijn zus een volwassen vrouw. Mijn ouders lief en zorgzaam. De discussies zijn gediscussieerd. De strijd gestreden. Wat rest is meer dan ik ooit had gedacht. En hierdoor was thuis meer thuis dan ooit tevoren.

Winkelen met Jet is een standaard bezoek aan de Jamin. Eindelijk kon ik haar huisje en haar trouwfoto’s zien en wat was het leuk haar jurk ook zelf te passen. Ook gek omdat dit zelf zo ver van me vandaan staat. Dianda betekend koffietjes en lieve zorgzaamheid. Aan haar heb ik alles en meer. Wat een prachtige vrouw, een voorbeeld. Anouk haar ouders precies zoals ik ze kende uit alle mooie verhalen. Heleen was in het echt helemaal zoals ze altijd over de telefoon klonk. En wat leuk in het echt samen te werken met iemand die je alleen van online werken kent. Gerrinde is nog altijd de gezelligheid zelve. Samen zijn met Christie, Jacob – Jan, Aron, Maas en Maurits zoals we ooit ook met elkaar in Israel waren. Spontaan sloot Ralph ook aan en als we dan toch spontaan doen zijn we ook nog maar een dansje gaan wagen in Ede. Lidewij oud en vertrouwd nog steeds in dezelfde studentenkamer. Een wijntje met mijn nichtje Berdine en ook bij oom Piet en tante Maja werd de fles wijn opengetrokken. Duizend kopjes thee met Rachel en warme broodjes als ontbijt. Wat heeft zij met Marcel een mooi paleisje mogen kopen! Annewien, Leonard met Micha. Een echt gezinnetje. Wat een contrast met mijn leven. Ann zo lief, zo’n lieve trouwe vriendschap. En wat is Micha een mooi kindje! Trots op hoe zij het ouderschap vorm geven. Annemieke die zoveel voor me heeft betekend in mijn leven en ook in die van mijn vriendinnen. Wat een bijzondere vrouw en hoe heerlijk een avondje bij te kletsen. Korteweegje 49 als warm nest. Geertje en Dingeman, Adriaan en Anne. Hoe fijn en vertrouwd om hen weer allemaal gezien te hebben! Bijzonder hoe de band altijd is geweest en altijd zal blijven. En oma… Mijn lieve, lieve omaatje. Ze is mijn alles! WhatsAppen, FaceTimen, ze kan het allemaal. Wat voelde het goed naast haar te lopen, gearmd. Altijd gearmd. Wat had ik dat gemist!

De tijd thuis was zoveel meer dan ik had verwacht. Nederland is ook gewoon zo mooi! Zonder de zee kan ik niet leven, daar voel ik me het fijnste. En terug zijn op het eiland betekende natuurlijk ook weer naar het strand in Ouddorp. De zonsondergang was adembenemend mooi. Een cadeautje! Ook die keer dat ik met mam en Jara naar Battenoord waren gegaan. Ook daar kom ik graag. De zon ging dit keer onder met een heldere oranje lucht waar de flamingos prachtig voor poseerden. Oh wat kon ik ook genieten van het platteland. De rechte lappen grond gescheiden door sloten en de polder waar koeien, paarden en schapen stonden te grazen. Wat is Nederland toch mooi!

Ook de Nederlandse gezelligheid was een feest! Overal een bakkie met altijd iets lekkers erbij. Er is ook zoveel te eten! Boerenkool, bolussen, kroketten en frikadellen, roti, andijvi stampot, spinazie met een gehaktbal van Flakkees gehakt. Een vers gemaakte appeltaart, broodje file American, stukje kibbeling op de markt. En natuurlijk de kaas! Oh ik was al zoveel kilo aangekomen tijdens het reizen, maar het is er niet minder om geworden.

Ja mijn tijd thuis had niet fijner kunnen zijn! En dit had Lisanna van mijn werk ook door. Ze belde op en we hebben een goed en fijn gesprek gehad. Ergens werken waar je het fijn hebt is heel fijn, maar ergens werken waar je het fijn hebt en waar je gezien wordt is alles wat je wensen kan. Ik heb diep respect voor haar dat ze zo goed doorheeft wat in mij omgaat, ook al werken we alleen online met elkaar. Bijna stond ik op het punt om niet meer terug te gaan. Maar toen mij die optie echt aangeboden werd, besefte ik dat ik hier nog niet klaar voor ben. Ik ga terug, terug naar Nieuw Zeeland. Ik wil er alles op alles gaan zetten om het net zo’n geslaagde tijd te laten worden als in Australië. Daarom vlieg ik toch weer terug. Nog één keer de vrijheid tegemoet! Het afscheid was lastiger omdat ik zoveel achterlaat, maar ik heb zoveel om ooit weer naar terug te keren.

Ik pak mijn backpack en til hem op mijn rug. Ik loop naar de deur en draai me nog een keer om. ‘Dag kamertje’ fluister ik zachtjes, ‘tot snel!`Ik trek de deur achter me dicht. Door de luchtstroom wiegt de ballon zachtjes heen en weer: ‘Welkom thuis!’ Ja, welkom zal ik altijd zijn. Thuis, in Nederland.

4 gedachtes over “Welkom thuis

  1. Annemieke zegt:

    It was such a pleasure to have you here. Please enjoy and stay as long as you can miss us. We wait patiently to welcome you home anytime you decide you want to eat hagelslag and drop every day!

    With love Annemieke ❤️

    Liked by 1 persoon

  2. Arja zegt:

    Het was fijn om je weer thuis te hebben. Om als gezin weer compleet te zijn. Verdrietige en mooie momenten samen te delen. Samen te zijn.
    Wat een lieve woorden in je blog. En mooie foto’s! Van een prachtig Nederland. En een paar waarvan ik niet wist dat die gemaakt zijn..🙄
    Doe voorzichtig daar. Wees zuinig op jezelf. Zodat we je over een poosje of iets langer poosje weer in gezondheid mogen opwachten op Schiphol.
    Kus, mama

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s