Ongeduldig

Geduld is iets wat ik niet ken. Nooit gekend heb. Waarschijnlijk zal ik nooit leren echt goed geduld te hebben. Al zeven volle dagen ben ik in Nieuw Zeeland en nog heb ik geen baan. Nog nooit in mijn hele leven heb ik moeten zoeken naar een baan. Nu lukt het al een hele lange week niet. Ik ben er helemaal klaar mee.

Mijn jaar in Australië was helemaal het einde. Elk detail was perfect. Een fantastische tijd, de leukste mensen ontmoet en al het geluk in de hele wereld dat ik zonder te zoeken een top baan tegen het lijf liep. En toen kon ik ook nog eens wonen in het allermooiste dorpje van het hele land. Ik ben nog nooit zo gelukkig geweest.

Nu zit ik in Queenstown. Een huis hebben we gevonden. Geen mooi uitzicht maar wel een top locatie. Maar ik heb geen baan. Hele dagen denk ik eraan en ’s nachts kan ik er niet van slapen. Op dag 3 appte ik al naar het thuisfront dat ik er helemaal doorheen zat. Ik weet dat het ergens belachelijk is dat ik in zo’n korte tijd zoveel wil, maar dat wil ik nu eenmaal. Wachten vind ik vreselijk, zeker met mijn karakter. Ik ben ongedurig en begin moedeloos te raken. Het klinkt misschien verwend, maar zo voelt het nu eenmaal.

Geduld is iets wat ik niet bezit. Ongeduldig, een echte Nederlander. Voor het eerst sinds meer dan een jaar heb ik naar tickets terug naar Nederland gekeken. Dat ik dit punt bereikt heb is een heel nieuwe ervaring voor me. Ik herken mezelf ook niet zo in het moedeloos zijn. Ongeduldig, ja dat ben ik. Maar over het algemeen ben ik altijd een doorzetter en nu weet ik niet wat ik moet doen. Werken is wat ik wil. Gewoon hele dagen werken. Een ritme hebben, een leven opbouwen. En nu zit ik maar niks te doen en te wachten. Iets waar ik niet tegen kan.

Iedereen zegt dat het goed komt. Dat komt het ook, dat weet ik. Ik weet alleen even niet op welke manier. Misschien lach ik over een poosje om hoe ik me nu voel. Ik hoop dat ik er dan veel van geleerd heb. Maar misschien loop ik over een paar weken wel gewoon weer in Nederland. Een open toekomst, maar dit keer geeft het geen fijn gevoel.

Geduld is een schone zaak. Als ik mezelf in de spiegel aankijk zie ik wallen en een vermoeid gezicht zonder sprankelende ogen. Dit wil ik helemaal niet zien. Zo wil ik helemaal niet zijn. Zo wil ik helmaal niet doen en zo wil ik me helemaal niet voelen.

Geduld. Mijn geduld is op. Ik ben erg benieuwd waar ik over twee weken op terug kan kijken. Een leerzaam moment of een mislukte kans. Ik wacht vol ongeduld af en denk ondertussen hard na welke keuzes ik moet maken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s