Huisje, boompje, beestje

Nog een keer staan we aan de zee. De zon verwarmt ons gezicht en we snuiven de heerlijk zilte geur op. Surfers liggen in het water en proberen de golven te pakken. De vuurtoren draait zijn vertrouwde licht rondes. Een paar zeemeeuwen vliegen krijsend over. De yambee trommels laten hun klanken horen en onze voeten gaan automatisch meebewegen op het ritme. Een man loopt langs met zijn dochter op zijn schouders. Hij groet ons vriendelijk en we glimlachen terug. Ik kijk hem na en verzucht dat hij er zo heerlijk Byron’s uitziet. Een roze rip broek met wijde pijpen met een gekleurde blouse erop. Zijn haren half lang gekruld, geblondeerd door de zon. Een mooi ongeschoren gezicht. We lopen richting huis en knuffelen iedereen die we kennen. Dat zijn er nog al veel want het is winter dus alleen de locals zijn nog over. Ja, dat was Byron.

Ik kijk uit het raampje en zie opeens witte stipjes uit de zee opdoemen. Ik roep dat Anouk uit het raam moet kijken. De witte stipjes blijken honderden berg toppen te zijn die besneeuwd naar ons glinsteren. We kijken elkaar vol ontzag aan. Dit is het land waar we gaan wonen, zo ziet het er dus uit! Het idee om te verhuizen is altijd een leuk idee geweest, maar nu realiseren we het echt. Een onbekend stukje aarde. We hebben ons er helemaal niet in verdiept en weten eigenlijk niets van dit land! Toch doen we dit wel zomaar even. Dat geeft toch best een trots gevoel. We komen door alle beveiliging heen (waarom weten we niet, maar we zijn overal extra gecontroleerd en ondervraagd) en lopen naar buiten. Een frisse kou slaat ons in het gezicht, maar het voelt gezond aan. De lucht is helder blauw en de zon verwarmt nu vanuit Nieuw Zeeland ons gezicht. Wat is het hier mooi!

Queenstown is een dorpje wat verscholen tussen de bergen ligt. Voor ons ligt het meer. Het is werkelijkwaar schitterend! We droppen onze tas in het hostel en gaan op pad. We moeten wat dingen regelen, nieuwe simkaart, bank account openen en een tax nummer aanvragen. We hebben een baan en huis nodig. Verder moeten we hard nodig gaan shoppen. Ik heb niet eens een jas en met deze vrieskou ga ik die hard nodig hebben! Dezelfde middag regelen we alvast wat eerste dingen, maar om 3 uur breken we. We kunnen niet meer! Niet gek natuurlijk, we hebben de hele nacht overgeslagen. Terug in het hostel vallen we allebei meteen in een diepe slaap.

We worden tegen een uur of 8 wakker met honger. Tegen onze zin in gaan we uit bed en nemen we een douche. We spreken af niet uit te gaan, dus doen ons haar niet en laten ons gezicht zoals het is. Even een hapje eten en dan weer terug naar huis. We trekken een grote trui aan en vinden het wel goed zo. Contacten leggen bewaren we wel voor morgen. We stappen een pub binnen en bestellen soep. Ik kan niet eens herinneren wanneer het de laatste keer is geweest dat ik soep gegeten heb! Een live band speelt fijne muziek en in de pub brandt de openhaard haar fijne warmte. Een heel andere sfeer, maar wel ook een heel fijne. Twee jongens schuiven aan onze tafel en beginnen een praatje te maken. Vervolgens verloopt onze avond totaal anders dan we gepland hadden. Ryan neemt ons mee en laat ons de leukste bars en clubs zien. Als een gentlemen showt hij ons rond. In een bar begint een andere man tegen ons te praten. Hij vindt ons ‘cool’ omdat we zo nonchalant eruit zien in onze dikke trui en make up loze gezicht. Veel later dan verwacht komen we terug in het hostel. We hebben een toffe avond gehad en de eerste nieuwe vrienden gemaakt.

De volgende dag gaan we op pad. Winkelen, banen en huizen zoeken en chocolade melk drinken met het uitzicht over het meer. We doen boodschappen en zien voor het eerst hoe belachelijk duur het leven hier is. We koken een maaltje en vallen in slaap. We laten ons niet kennen en gaan er toch weer uit om even te socializen in de bar beneden. Opnieuw ontmoeten we leuke mensen en slaan we nieuwe contacten op in onze telefoons. We worden uitgenodigd om hier naar toe te gaan en daar. Mensen willen ons rond showen hier. Het is zo leuk om nieuwe mensen leren kennen en nieuwe vrienden te maken! Het is heel anders maar ook zo heel leuk. Je bent er bewust mee bezig, maar het gaat ook zo vanzelf. Ik ben trots op ons allebei dat we het gelijk zo goed doen in zo’n groot, nieuw, onbekend land.

Vandaag is onze tweede dag hier. We beginnen ons lichtelijk te vervelen en hopen snel werk te hebben. Vanmiddag gaan we een eerste huis bezichtigingen. We hopen dat het meteen iets wordt zodat we lekker een eigen huisje hebben in plaats van een hostel. Morgen gaan we een dagje uit met Ryan, een Nieuw Zeelandse jongen die hier in de buurt woont. En vanavond gaan we met Jack ergens wat drinken en zijn vrienden ontmoeten. Ja, we redden ons wel. Nog even geduld, (wij Nederlanders hebben geen geduld), en dan is alles geregeld. Gesetteld in een land waar we twee dagen geleden nog nooit geweest waren. We kunnen niet wachten tot we huisje, boompje, beestje hebben!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s