Dag Australië, wat zal ik je missen

Het voelt raar, een land verlaten wat me zo lief en dierbaar geworden is. Een land waar ik talloze herinneringen opgebouwd heb. Een land wat mijn thuis is geworden. Een land waar ik in het afgelopen jaar ontelbaar veel avonturen beleefd heb. Ik ben gevormd, veranderd en meer mezelf geworden. Australië is van een plekje op de wereldkaart een wel gekend eiland op de wereld geworden waar ik helemaal omheen gereisd ben. Zo lang alweer, zo ver van huis, maar ook zo vertrouwd en gewoon geworden. In een jaar kan veel gebeuren en in het begin weet je niet hoe je eruit gaat komen. Afgelopen jaar is een jaar geworden wat ik als een van de beste ooit in mijn leven mag beschouwen. Een jaar geleden ben ik vertrokken naar het grote onbekende. Een jaar later trek ik door, opnieuw naar een groot onbekende. Ik laat Australië achter met een hart vol lieve, mooie herinneringen. Ik laat het achter, maar ga weg, rijker dan ik ooit geweest ben. Rijk aan herinneringen, vriendschappen voor het leven en ervaringen die niemand me ooit kan afnemen.

Australië. Ik hou van je. Ik hou van je diversiteit, je wonderschone natuur, de uitgestrektheid. Ik hou van het heerlijke warme weer en de zon die elke dag zo uitbundig schijnt. Ik hou van alle mensen die hier wonen, hun hartelijkheid, warmte en liefde. Ik hou van het heerlijke Aussie accent waarmee de mensen hier spreken. Ik hou van elk prachtig detail wat je me geboden hebt. Elk element. Ik hou van je omdat je me bleef verrassen, telkens weer opnieuw en opnieuw. Ik hou van je, zo immens groot dat je bent en hoe vertrouwd je toch voelde. Ik hou van ieder part, elk mooi op haar eigen manier. En het allermeest hou ik van één plekje aan de oostkust. Een klein hippie dorpje verscholen tussen de heuvels en grenzend aan de zee. Dat plekje maakt Australië echt Australië. Dat plekje maakte Australië tot een thuis. Byron Bay was mijn wereld, mijn alles, mijn aller grootste liefde. Dat kan nooit iemand me meer afnemen. Alle herinneringen zijn voor altijd de mijne. Vastgeklonken in mijn hart en hoofd. Onderdeel van mijn leven. Wat ben ik daar blij mee! Ik had het nooit willen missen, ook al ga ik het zo missen…

Een jaar later. Klaar is het avontuur nog niet. Ik trek verder, een nieuw land, een nieuw avontuur. Opnieuw ligt er een jaar voor me waarvan ik niet weet wat het me gaat brengen. Een jaar waarvan ik niet weet hoe ik eruit kom. Ik verhuis opnieuw naar een land waar ik nog nooit geweest ben en hoop dit ook weer tot een thuis te maken. Morgen ga ik weer een huis zoeken, een baan en me settelen. Ik hoop nieuwe vrienden te maken, nieuwe mensen en culturen te leren kennen. Alles zoals het afgelopen jaar, maar toch anders. Een nieuw land, een nieuw hoofdstuk in mijn leven. We gaan er open en vol goede moed in. Nieuwsgierig en met een klein beetje voelbare gezonde spanning. Over een paar uur stap ik in een vliegtuig om een paar uur later uit te stappen in een ander land. Nieuw Zeeland, ik hoop dat je me met open armen opvangt en ondanks de kou je me alle liefde, warmte en geborgenheid geeft wat ik nodig heb. Ik zie je snel!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s