Minder is meer

Zinderende hitte, oranje voeten die dansen in het stoffige oranje zand. Knisperend hout van het brandende kampvuur. Stralende gezichten. Zingende stemmen vullen de nacht en de sterrenhemel verlicht de uitgestrekte vlakte. Er is niets om ons heen en de paar struiken die er staan belanden op het vuur. Eentje blijft er staan als een soort van privacy als we onze behoefte moeten doen. De Nederlanders hebben marshmallow, de Canadees koekjes en de Italianen chocola. Samen eten we smores. We zingen, dansen, lachen en kletsen en genieten van het leven. Want dit leven is mooi! We beseffen het met vol geluk. Dit stroomt naar buiten, delen we met elkaar en in die nacht is er een ongekende connectie met een groepje onbekenden. Ze zijn de enige mensen die we om ons heen hebben. Onze telefoons liggen vergeten in de auto, onnodig en onbruikbaar. Geen bereik in dit uitgestrekte land. Alles wat we hebben is een vuur, muziek, eten en elkaar. En het is alles wat we nodig hebben. We beseffen elke dag weer dat minder meer is. We beseffen elke dag weer hoe goed geluk voelt.

Vrijheid. Ongekende vrijheid. Geen beperkingen, geen verwachtingspatronen. Jezelf zijn en kunnen zijn. Oneindige keuzes, alles is mogelijk. Een leven leven hoe jij het wilt. Van zonsopgang tot zonsondergang is het een intens leven. Tijd hebben om niets te doen. Wakker worden en eruit gaan wanneer je zelf wilt. Ontbijten met een kopje thee of koffie, groetend naar onze mede kampeerders die met duffe hoofden de tenten en rooftops uitkomen. De auto inpakken is elke keer weer een puzzel. Het past toch telkens weer net en we rijden weg. We volgen de weg. Er is meestal maar een lange rechte weg. We rijden, rijden, rijden. Uur na uur, het land strekt zich uit. Het is een droge vlakte met rotsige ondergrond, oranje zand en dorre struiken. Het is anders en mooi. Af en toe zien we een levende geit of een dode kangaroo langs de kant. Je roept dit uit alsof het een wereldwonder is en we kijken omdat dit het enige is wat het uitzicht even doorbreekt. We rijden, rijden, rijden door de uitgestrekte vlakten. We zien opeens de zee, helder blauw, een intense kleur. Zo schitteren en puur. We stoppen en nemen een duik. Vullen onze maag met een lunch wat bestaat uit noodles, broodje pindakaas en als het brood droog is geworden maken we er wentelteefjes van. In het boekje staat dat er een mooi uitkijkpunt is, dus we rijden ernaar toe. We raken stil onder het prachtige uitzicht wat voor ons ligt. Hoewel de wegen lang en eindeloos hetzelfde zijn is de natuur toch ongekend divers. Het is wild, ongerept, onaangetast. We rijden weer verder en zoeken een gratis kampeerplek uit. We stallen uit voor de nacht, sprokkelen hout voor het vuur en zuchten onder genot van een wijntje dat het weer een fijne dag was.

Het leven is mooi. Intens, het is genieten. Dit he, dit is leven zeggen we vaak tegen elkaar. We hebben niet veel, maar wel alles. Niet veel materie, maar ontelbaar herinneringen. Begage wat we voor altijd meenemen en met liefde en genegenheid koesteren.

Zo dansen we in de nacht, met de sterrenhemel boven ons, stralend. Wat dit is ons leven en ons leven is mooi.

Een gedachte over “Minder is meer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s