Road trip deel 1

Melbourne is een stad waar ik erg nieuwsgierig naar was. Koffietentjes, graffiti kunst en ondanks een stad verwachtte ik knusheid en hoopte ik op de hippie vibe wat ik gewend was vanuit Byron Bay. We boekten een hostel in St Kilda en liepen vol verwachting het hostel binnen. Onze kamer was op nummer 218 en toen we de deur open deden bleven we alle drie staan. Wat. Een. Zooi.

Overal lagen spullen verspreid. Tassen zonder inhoud, letterlijk alles lag door de kamer. Er stonden vier stapelbedden die aan alle kanten ramelden en waar nog nooit achter was schoongemaakt. Wel hadden we een eigen douche en wc. We zochten een plekje en helaas waren er alleen maar bedden aan de bovenkant over (als backpacker probeer je altijd het onderste bed te nemen). We installeerden ons en lagen op bed in afwachting wat voor kamergenoten straks binnen zouden lopen. We wisten nog niet dat we juist hier in dit hostel en deze kamer we de tijd van ons leven zouden krijgen .

De eerste dag verkenden we een beetje in de buurt. Toen ik beneden kwam zaten de meiden met een (zeer aantrekkelijke) reisagent te praten. Geërgerd liep ik erop af. Wat moesten ze daar nu mee?! Toch zat ook ik even later geanimeerd in een gesprek en vertelde ik over mijn werk ik Byron Bay. We bleken teamgenoten te zijn want Matt was de manager van Nomads in Melbourne. Na nog even gekletst te hebben kreeg ik een baan bij hem aangeboden voor na de reis aan de westkust. Wie weet! We liepen naar buiten om Melbourne te verkennen. De supermarkt zat vlakbij, het strand op steenworp afstand en volgens Anouk zaten daar pinguïns. Na haar voor gek verklaard te hebben heb ik haar even later toch gelijk moeten geven. In Melbourne zitten heel echt waar pinguïns! Schattige kleine beestjes, verstopt tussen de rotsen. Het was een zonnige en koude dag. Je voelt echt dat het herfst is geworden en dat de winter voor de deur ligt. Met een maximale 25 graden trokken we overdag een lekkere dikke trui aan om ons warm te houden.

De eerste avond was het plan vroeg naar bed te gaan. Tijdens het koken hadden we wat jongens ontmoet en dat klikte gelijk. We waren zo moe van de gebroken nachten in de jucy car dat we echt rust wilde nemen in een bed. Op onze kamer waren onze kamergenoten gearriveerd. Ook dat klikte gelijk. Nog nooit had ik zo’n sterke connectie met alle kamergenoten gehad. Normaal gesproken zijn er altijd wel een of twee mensen op een kamer waarmee je het leuk hebt, maar nu dus echt iedereen! We hebben de hele avond gezellig op de grond met z’n allen gekletst en zijn toen lekker gaan slapen.

Op donderdag wilden we zoveel mogelijk van de stad zien. Dit vooral omdat we op vrijdag Koningsdag zouden vieren en onze verwachting was dat we de dag erna een kater dagje nodig zouden hebben. We zijn de stad ingetrokken, zijn koffietentjes ingedoken, hebben kunst galerijen bezocht, gewinkeld en we waren vooral heel, heel moe. Alle vermoeidheid kwam eruit en we zijn terug het hostel ingegaan om naar bed te gaan. We besloten toch niet uit te gaan maar weer optijd te gaan slapen. Een paar gasten die in het hostel werkten beloofden ons een gratis fles wijn als we voor 10 uur toch even naar beneden zouden komen. Dit deden we en vervolgens ontmoette we meer gasten die in het hostel werkten. Ze hadden een gezellige vaste vriendengroep en vroegen ons met hen mee te gaan. We leerden in een razend tempo veel mensen kennen en hadden direct een groep om ons heen verzameld. De nacht was geweldig! We dansten tot in de vroege uurtjes met alle kamergenoten en de groep van het hostel. We hadden ons plekje gevonden.

We werden wakker op de verjaardag van Koning Willem Alexander. Ook wij gingen dit uitgebreid vieren. Er was een evenement georganiseerd in Melbourne en dit was groots aangepakt. Om vijf uur vertrokken we met de jongens van onze kamer naar het feest en de anderen zouden later aansluiten. Victoria was aan het solliciteren en Daniel was nog aan het werk. We kwamen aan en de kinderspelletjes waren in volle gang. Koekhappen, spijkerpoepen, koe melken, snoephappen, zaklopen, zo Nederlands als mogelijk. Er stond een poffertjes kraam, kroketten en frikadellen werden verkocht en stamppot. Er liepen overal Nederlandse gezinnen die in Australië waren gesetteld. Kinderen die tweetalig werden opgevoed, Nederlands spraken met een dik Engels accent. De juf in me kwam naar boven en zomaar vroeg ik mezelf af of dit ook mijn toekomst zou zijn. We deden mee met een paar oer Hollandse spelletjes. Het was genieten en het voelde heel vertrouwd zo met al die Nederlanders. De bier uit de tap was overal Heineken bier. Het was fantastisch geregeld. Om 8 uur barstte het feest echt goed los. Anouk vond een stapeltje drink vouchers. Je kreeg allemaal één gratis biertje bij binnenkomst maar met dit stapeltje hadden we flink wat meer gratis. Net als in Nederland vloeide het gouden vocht rijkelijk. De dj draaide soms een Nederlands plaatje tussendoor die voluit meegebralt werd. Oranje geklede mensen, oranje ballonnen, oranje versiering, vlaggetjes op de wangen van mensen. Ik ontmoette zelfs een jongen van Flakkee! We hadden een top feest! De jongens van het hostel genoten van de manier waarop wij Nederlanders de verjaardag van onze koning vierden. Honderden mensen waren samen. Na twaalf uur zijn we nog doorgegaan voor een after party in de stad om vervolgens in de vroege uurtjes terug te komen in het hostel.

Die zaterdag kwam er niet veel uit onze handen en voeten. We lagen op bed, sliepen veel en waren lekker lui. We keken Flikken Maastricht terug (ja dat hebben we trouw gevolgd!) en kletsten onzin met elkaar. ’s Middags zijn we met onze kamergenoten naar het bekende strand in Melbourne gegaan waar die leuke houten huisjes staan. Daniel stuurde begin van de avond een berichtje of hij langs kon komen (hij verbleef in de kamer naast ons) en kwam aanzetten met een flesje wijn. Victoria kreeg een berichtje van iemand dat er een geheim feest gehouden werd, een ‘warehouse rave’. We besloten te wachten tot de locatie bekend gemaakt zou worden en daar een kijkje te nemen. We stapten in de metro en zagen op een gegeven moment allemaal jongeren met gigantische pakketten water zitten. Iedereen stapte uit bij dezelfde halte. We keken verbaasd om ons heen. We liepen een afgelegen stuk terrein op en zagen kerstlichtjes. Het bleek een meisje te zijn met een capuchon op waar lichtjes aan hingen zodat we haar konden zien. Ze wees ons in de richting van een groot verlaten gebouw. Een stukje verderop zagen we weer iemand in zo donker mogelijke kleding ons opwachten. Zo werd iedereen de weg gewezen. We stapten een groot warenhuis binnen waar het aardedonker was. Het gebouw was totaal vervallen en we keken onze ogen uit. Het was stil en onze voetstappen maakten een hol geluid. Water plassen, brokstukken, metaal, glas, een plafond waar de helft van de kunstof platen was uitgevallen en waar de rest stukken op de grond lag. We liepen trappen af en hoorden opeens gedreun in de verte. We kwamen in een immens donkere ruimte waar een podium verlicht was met kerstverlichting. Daar stond een gehele dj installatie en er waren tientallen mensen aan het dansen. Vanuit alle kanten stroomden jongeren binnen en in mum van tijd waren het honderden mensen. We waren terecht gekomen bij een illegale party. Deze worden vollop georganiseerd in Melbourne. Jongeren organiseren stiekem een feest in een verlaten en vervallen gebouw en de locatie wordt een uur voor het begint, bekend gemaakt. Fantastisch om mee te maken!!

Na ook deze nacht waren we echt total loss. Ons verblijf in het hostel zat er helaas ook op want we zouden de great ocean road gaan doen. We schrapten voor vertrek Adelaide en Kangaroo Island van onze planning want we wilden terug naar dit hostel, deze mensen en de leuke stad Melbourne. We stapten in onze skittles bak en reden richting de great ocean road. Een waanzinnig mooie route!

De weg slingeren tussen bergen en valleien, langs stranden en rotsen. Het was ongekend mooi en bet weer zat helemaal mee. De zon scheen heerlijk en de lucht was helder blauw. We stopten waar we wilden stoppen en de uitzichten waren fenomenaal. We zagen de zonsondergang over de twaalf apostels, wat echt een schitterend gezicht was. Die nacht vonden we alleen geen gratis camping dus sliepen we stiekem ergens midden in de natuur. Het was ijzig koud! Gebroken werden we wakker en zagen we de zonsopgang bij de twaalf apostels. Ook mooi, maar met moeite konden we de schoonheid ervan zien want onze nacht was verschrikkelijk geweest. Gelukkig warmde de zon ons na negenen weer op en gingen we op pad om alle bekende plekken te bezichtigen. De foto’s zeggen hopelijk genoeg, want ik heb woorden tekort om alle schoonheid te kunnen beschrijven. Die avond reden we door tot in de Grampians en sliepen we beschut tussen de bomen en bergen. Dit was een stuk aangenamer qua temperatuur en we werden veel meer uitgerust wakker. Ontbijten deden we met havermout. Dit is lekker warm, gezond en goedkoop. We doen er altijd een beetje honing, kaneel en een banaantje erdoorheen en je hebt een koningsmaal!

De Grampians is een waanzinnig mooi nationaal park. Stoer begonnen we aan een bergbeklimming en al snel kwamen we erachter hoe belabberd onze conditie is. Oude mensen van in de 70 hikten met meer gemak dan drie Nederlandse meiden begin twintig. Beschamend! We bereikten de top en ook al was de klim zwaar, het uitzicht maakte alles weer goed. Naar beneden ging een stuk makkelijker! We bezochten nog wat andere uitkijk punten en reden toen terug omdat we een dorpje gezien hadden. Op zondag ochtend hadden we voor vertrek nog gedoucht. Het was ondertussen woensdagavond en we hadden nog geen douche gezien. Omdat we gratis camperplaatsen nemen hebben we al geluk als er een wc is. Plassen in de bosjes is inmiddels ook een tweede natuur geworden. We sneakten stiekem de betaalde camping op, deden alsof we gasten waren en namen een heerlijke douche. Schoon, fris en geschoren voelden we ons weer vrouw. We vonden een camping plek waar een ouder stel al heerlijk een vuurtje had branden. Na gegeten te hebben sloten twee Spaanse meiden aan en genoten we van de avond met een kampvuur, marshmallows en gezang bij de ukalille die Abby speelde. Dit is het echte campingsleven. Dat ik er die nacht uit moest om een stel kangaroos weg te jagen die onze (dom dom dom) achtergelaten afwas stonden af te likken nam ik zelfs voor lief.

Na vijf dagen natuur racten we weer snel terug naar Melbourne. Daniel was al die tijd in contact gebleven en had ondertussen een appartement gevonden waar hij nu gesetteld was. Veronica was nog steeds in het hostel en solliciteerde in het rond en Petter was op roadtrip met zijn vriendin en zou ook onze kant weer opkomen. De jongens in het hostel werkten en woonden allemaal nog daar. We stopten bij een Nederlands winkeltje en aten een écht patatje oorlog, met échte mayonaise, een échte kroket en frikadel en kaassloufle. En als toetje namen we stroopwafel ijs met échte stroopwafels. Wat een paradijs!! Terug in het hostel werden we meteen warm verwelkomd. Het voelde als thuiskomen.

Een laatste weekendje Melbourne betekende ook een laatste weekendje met z’n drieën. We genoten van het hostel leven, van de feestjes en van het weerzien van alle mensen. De eerste nacht gingen we met een leuke groep uit en belanden we uiteindelijk in het appartement van Daniel. Daar bleven we met z’n allen tot zes uur hangen. Anouk en ik hadden geen zin om terug te gaan naar het hostel en vroegen of we mochten blijven slapen. Dianda was al eerder terug gegaan en vermaakte zich prima met de gasten van het hostel. We werden wakker in het luxe appartement van Daniel en keuvelden lekker in het rond. Het heerlijke aan backpackers is dat alles kan en alles mag. We sms’ten Dianda dat we ontbijt gingen halen (het was inmiddels alweer na twaalf uur) en aten in het park. De rest van de dag deden we het rustig aan. Vervolgens zijn we nog een dagje wezen winkelen, wassen, onze tas inpakken en natuurlijk een laatste nachtje dansen. Toen was het avontuur alweer voorbij.

De tijd vliegt. Het ene moment stond ik op straat te werken bij Happy Travels toen Dianda opeens naast me stond. 9 maanden had ik haar niet gezien en huilend gaven we elkaar weer een eerste knuffel. Een maand verder, een maand vol avonturen, gezelligheid, goede en diepgaande gesprekken, gefilosofeer, kamperen, feesten is het weer voorbij. Ik heb genoten! Genoten van onze roadtrip deel 1. Genoten om met z’n drieën te reizen. Genoten van de tijd met Dianda. Wat ben ik ongelooflijk trots op haar. Ik heb mogen zien hoe het reizen haar in de greep kreeg, haar persoonlijke ontwikkeling hierin. Ik ben benieuwd wanneer ik haar weer ga zien en waar dat zal zijn. Al tien jaar lang vriendinnen. Deze roadtrip is ongekend bijzonder om zo met haar gedeeld te mogen hebben. Hoe tof dat mijn allerliefste maatje me helemaal is komen opzoeken aan de andere kant van de wereld. Ik hou van je Dian, met alle liefde wat in me zit.

Dian zit op dit moment van schrijven in het vliegtuig terug naar Nederland. Anouk en ik zitten in het vliegtuig wat net de landing heeft ingezet. In een half uur stappen wij uit in Perth waar een nieuw avontuur, roadtrip deel 2 gaat beginnen. Anouk is de meest chille reisgenoot die ik me kan wensen. Ze is heerlijk zichzelf, gaat volledig haar eigen gang en we delen de momenten samen. Anouk regelt de dingen en ik volg en vertrouw haar blindelings. Haar humor is aanstekelijk en we hebben heel veel lol. Genieten van het leven, dat doen we allebei. Eerst onze tijd in Byron waar we huisgenoten waren, onze roadtrip tot Melbourne en nu samen afwachtend naar de tijd die voor ons ligt. We gaan deze week twee andere meiden ontmoeten met wie we samen gaan reizen. De westkust was voor ons allebei onze grootste droom, hét deel van Australië wat we echt wilden zien. Tot 6 juli zijn we elke dag aan het reizen, reizen, reizen. Wat een geluk hebben wij dat we deze kans krijgen en nemen in het leven. Dat we de mogelijkheid hebben maanden alleen maar te reizen van het geld waar we zo hard voor gewerkt hebben. Ik besef weer eens goed hoe gezegend ik ben!

Perth, here we come! We gaan vol van je genieten!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s