Afscheid en avontuur

Afscheid nemen was nog nooit zo moeilijk. Twee weken van te voren heb ik elke dag wel eventjes gehuild bij het idee Byron Bay te gaan verlaten. Ik had het er ZO naar mijn zin! Juist op het moment dat je weet dat je iets achter gaat laten merk je extra hoe dierbaar de mensen, de plek en mijn werk was. Afscheid nemen wilde ik in Byron Bay style en dat is geregeld. Ik kende de manager van het hostel Aquarius en stuurde hem een berichtje. De dag erna was alles geregeld, gratis boekte hij me het zwembad en de bar in zodat ik een pool party kon geven. Twee collega’s van happy travels zijn bekende DJs in Byron en zij wilden dat stukje op zich nemen en Brad (hostel manager) regelde ook nog eens een trompettist. Dat klinkt saai, maar deep house/ techno met een live trompettist die daar doorheen speelt is echt een waanzinnige combinatie. Het duurde niet lang of er was een grote groep mensen aanwezig. Mensen van wie ik was gaan houden en waar ik zoveel toffe momenten mee heb gedeeld. De pool party startte om 4 uur en liep rond 10 uur af en vervolgens zijn we door gegaan naar LaLaland en toen dat feestje afgelopen was hebben we een after party gehouden in het Cheeky House. Ik heb genoten!

En toen brak echt de laatste nacht aan. Nog een laatste keer naar Reggae night, de favoriete nacht van Anouk en mij (en iedereen in Byron). Omdat nog 5 andere die ik kende dezelfde week zouden vertrekken waren we met een enorme groep bekenden wat het extra leuk maakte. Na Reggae night is er altijd een after party in Woody’s, maar Anouk, Dianda en ik zijn eerst nog even naar Cheeky Monkeys gegaan om daar gedag te zeggen. Er was silence disco en het was gewoon weer even als vanouds totdat…. Ik mijn laatste drankje bestelde bij Chloe en de tranen begonnen te rollen. Ze waren niet meer te stoppen! Ik ben zo slecht in afscheid nemen. Het grappige was dat iedereen die al langere tijd in Byron is en daar de komende periode nog blijft me allemaal gedag gezegd hebben met een ‘tot snel, jou zien we terug hier’ en ik hoop en denk dat ze daar gelijk in hebben. Met een behuild gezicht kwam ik in Woody’s aan waar de security guys me gelijk eerst even dikke knuffel gaven. Ik heb echt geprobeerd nog een laatste dansje te wagen, maar mijn zicht werd beperkt doordat de tranen bleven stromen. Ook hier bestelde ik (huilend) mijn laatste drankje en zijn we nog een laatste keer naar Zaza gegaan om onze nachtelijke cheese en chips te eten om vervolgens een laatste keer in mijn eigen bedje te gaan slapen.

Dinsdag ochtend werd ik wakker en heb ik zo getreuzeld. We zouden 10 uur vertrekken wat uiteindelijk half 2 werd. Gelukkig had Anouk dezelfde instelling. Traag pakte we alles in en we bleven maar dwalen. Mijn moeilijkste stukje moest nog komen, gedag zeggen in Happy Travels. Ik had een brief geschreven aan de jongens en voor iedereen iets persoonlijks geschreven. Alle schaamtevolle details heb ik erin gezet en ik heb 7 bladzijde met de meest schaamtevolle foto’s eraan vast geniet. De jongens wisten niet hoeveel foto’s ik op mijn telefoon van ze had en dit leek me een tof moment om ze ermee te confronteren. Ryan zijn gezicht toen hij de brief las was het alleen al meer dan waard! Hij is meestal afstandelijk en gereserveerd, maar toen we afscheid namen heb ik nog nooit zo’n lange en dikke kroel van hem gehad. De tranen braken me gelijk weer uit. Toby nam de tijd om nog even lief te vertellen hoe erg hij mijn inzet en mij als persoon gewaardeerd heeft en als ik ooit een referentie nodig heb hij me in alles zal helpen. Mijn bazen hebben me verzekerd op een plekje in het team als ik ooit terug wil komen en zo ging het door. Ik voelde me geliefd, gewaardeerd en verscheurd door echt weg te gaan.

Eenmaal onderweg heb ik echt tijd nodig gehad om de draad weer op te pakken. Ik had absoluut super veel zin in de reis en gelukkig heb ik tot nu toe hebben echt al zoveel lol gehad! De eerste dagen was ik alleen veel aan het vergelijken. Het zee water was kouder dan in Byron Bay, de rotsen in Byron waren mooier, er is geen cheese and chips zoals in Byron en ga zo maar door. Toen we in Port MC het water inliepen barste ik vanuit het niets in huilen uit. Ik ben echt even de draad kwijt geweest, heb ook nu soms nog wel even mijn momentjes, maar het reizen gaat ook super goed. Ik weet dat ik terug kan komen en dat scheelt zoveel!

We zijn vanuit Byron naar Sydney gereden. Onderweg zijn we gestopt bij het koala hospital. Die beestjes blijven toch zo schattig om te zien! Ook hebben we ons eerste nachtje gratis gekampeerd. Back to the basic! In Australië heb je gelukkig overal parken met gratis barbecues en dat is ideaal om op te koken. Het weer zit ons ook enorm mee! Hoe zuidelijker, hoe kouder en zeker nu de winter eraan komt. In Sydney hebben we elke dag nog steeds rond de 30 graden gehad. We hebben een kust wandeling gemaakt, een stadswandeling, uit eten geweest en uit gegaan in de Ivy. Ook hebben we een boottocht gemaakt en we hadden al het geluk van de hele wereld dat we precies terug voeren toen de zon onderging en we het meest waanzinnige uitzicht hadden op het Opera House en de Harbour Bridge. Dat moment was voor mij de eerste keer weer dat het me raakte hoe gelukkig ik mezelf toch kan noemen dit alles te mogen zien en meemaken. Ik heb echt enorm toffe dagen gehad in Sydney.

Zaterdag was even een regel dagje. Anouk en ik moesten echt een plan maken voor de westkust en waar kun je dat nu beter doen dan in Happy Travels! Het voelde als thuiskomen. In de winkel behandelden ze ons zo lief. We kregen geen computer die de backpackers kunnen gebruiken maar gewoon een eigen travel desk zoals ik gewend ben te hebben. We hebben uitgebreid de hele middag geïnstalleerd gezeten en een route gemaakt. Het enige grote onzekere punt is vervoer. Ik heb mijn auto verkocht en ik sta nog steeds achter die keuze. Het is alleen echt heel lastig om nu iets te vinden. Een 4×4 huren is haast onmogelijk omdat het minder dan een maand is voor we er zijn en het is gigantisch duur! Voor samen is het onbetaalbaar en travel mates zoeken is ook weer zo’n ding. Ons plan ligt klaar, maar we hebben nog geen flauw idee hoe we dit werkelijkheid kunnen gaan maken. Ik ben hier in mijn hoofd druk mee bezig. Morgen heb ik een telefoongesprek met mijn vorige manager dus hopelijk kan hij iets regelen voor ons. Ik ben heel benieuwd. Mijn visum loopt ook al snel af dus erg flexibel kan ik niet zijn. Ik hou jullie op de hoogte hoe dit afloopt!

Nu zijn we in de blue mountains. We slapen op een gratis camping spot en plassen in de bosjes. Een douche is er niet en het is verschrikkelijk koud (20 graden). We lopen rond met sokken, dichte schoenen, leggings, shirt met lange mouwen, een trui en een deken om ons heen geslagen. De uitzichten zijn het meer dan waard en niet normaal hoe mooi! Morgen gaan we onze eerste echte wandelingen maken dus hier volgen zeker verhalen en foto’s over.

Ja, ik ben weer op pad. Het is gek, maar ook fijn. Nieuwe avonturen, ontmoetingen en plaatsen om te ontdekken. Met Anouk en Dianda reizen is heel tof! Het voelt heel vertrouwd en het is fijn met z’n 3e. Een totaal ander leven weer, maar dit is ook echt heel erg gaaf! Reizen jullie weer gezellig met me mee?

Ben je in Sydney, komen we Maurice uit Byron Bay tegen!

Happy Travels in Sydney, helemaal geïnstalleerd

De aller aller laatste nacht uit, maandag nacht, reggae night

M’n eerste kroket en frikadel sinds 9 maanden

Liefste collega Cash

Maatjes

Mijn aller mooiste t-shirt ooit

Kroelen met manager Ryan

Lieve, mooie, knappe Mo

Milla

Afscheid Greg, de beste security guy in de wereld

Afscheid Mitch, manager van cheeky monkeys

Kroelen met Maor en zo in slaap vallen na m’n afscheidfeestje

Mijn kanjers, mijn trots, mijn alles. De beste collega’s ooit… Ik heb zoveel liefde voor hen

Iain, collega, dj… De beste

Janine, roommate

Ready voor m’n afscheidfeestje

Roomies

De jongens aanmoedigen met de rugby wedstrijd samen met Luuk en Dan (en de rest)

Lieve lieve Levi

Dj installatie opzetten voor m’n feestje

Van afscheidsfeestje naar lalaland met de taxi naar het cheeky huis

Afscheidsknuffel Maor

Roomies

Afscheidsfeestje met Adrian, manager cheeky monkeys

Laatste keer gedag zeggen van Mo in de winkel… Janken!!

Aangekomen in Sydney, zie je opeens 2 bekende shirts

Een gedachte over “Afscheid en avontuur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s