Alles eruit halen wat erin zit

Ik word wakker van mijn trillende telefoon. Slaperig pak ik hem en ik zie dat mijn manager mij belt. Waarom belt Dan? Hij is vrij vandaag en hij weet dat ik ook niet werk. Met een krakerige kater stem neem ik op. ‘Mariah, kun je me alsjeblieft vertellen wat er afgelopen nacht allemaal gebeurd is, ik ben alles vergeten.’ Ik schiet in de lach. Dit is helemaal zoals ik hem ken. Als ik in mijn foto galerij kijk zie ik dat er allemaal filmpjes op staan. Aangezien we allebei vrij zijn vraagt Dan of we samen ergens gaan ontbijten. Ik spring onder de douche en haal hem een half uur later op en verwacht dat hij klaar staat. Bij Dan thuis aangekomen is alles nog helemaal stil. Zachtjes loop ik naar binnen, ook al is het al bijna 12 uur. Op de bank liggen twee onbekende mensen te slapen en ik glip langs hen heen. Ik loop zijn slaapkamer binnen en hij begint hard te kreunen en verstopt zich in de dekens als hij mij binnen ziet komen. ‘Draak! Eruit, ik wil mijn pannenkoeken!’ zeg ik lachend terwijl ik naast hem op bed plof. We bekijken de filmpjes van de nacht ervoor en nemen de nacht gedetailleerd door. We hebben de grootste lol om alle vergeten herinneringen die stukje bij beetje terug komen bij hem. ‘Als je me naakt wil zien moet je op mijn bed blijven liggen’ zegt Dan en ik roep plagend uit dat dat sowieso geen geheim meer is. Ik loop naar de woonkamer om hem privacy te geven en herinner hem er fijntjes aan dat ik hem drie dagen ervoor zo dronken van straat heb geplukt dat ik hem op mijn bank heb gelegd omdat ik niet wist hoe ik hem ooit thuis kon krijgen. Toen ik hem de ochtend erna wakker ging maken lag hij prinsheerlijk op zijn rug zich helemaal thuis te voelen op mijn bank. Een domme domme fout dat ik geen foto van hem gemaakt heb, want daar had ik goed mee kunnen onderhandelen, maar goed, dat dus terzijde. Mijn manager en mijn maatje. Ik ben stapel gek op al de jongens met wie ik samen werk.

We zitten gezellig te brunchen en te kletsen en Dan zou Dan niet zijn als hij me niet zou trakteren op deze brunch. Ik besef weer eens hoe vreselijk goed mijn leven in Byron Bay is. Dan benoemt precies hoe ik me voel als hij na een paar happen van zijn pannenkoeken met bacon en banaan opkijkt en verzucht dat we het zo goed hebben en dat hij zo gelukkig is. We kletsen over ons leven in Byron, werk, toekomst, en over mij als persoon. Ik ben veranderd in Byron Bay. Het werk, het leven hier, het heeft me gevormd in wie ik nu ben. ‘Een van de jongens’ knipoogt Dan, ‘in niets doe je aan ons onder’ en ik weet dat het waar is. Of dat helemaal ten positieve is, is de vraag…

Het werken bij Happy Travels heeft me veranderd. Een sales women, ik voel me niet echt zo, maar ben wel een beetje zo geworden. Als ik geen klant heb sta ik voor de winkel op straat en maak ik praatjes met iedereen die langs loopt. Je moet continu vliegensvlug iets bedenken om mensen die lopen tot stilstand te brengen en in een gesprek te krijgen. Je filtert wie er de moeite waard is tot stilstand te brengen, waardoor je altijd helemaal op scherp staat. Kletsen met de verkeerde kan betekenen dat er honderden dollars letterlijk voorbij lopen. In een leuk en ontspannen gesprekje zoek je uit of de personen nog boekingen nodig hebben en als dat zo is dan probeer je van een gesprek in een verkoop terecht te komen. Dit is heel wat lastiger dan het klinkt! Door deze baan ben ik veranderd in het benaderen van mensen. Ik was altijd al spontaan, maar nu ben ik vaak nog rechter door zee. Doelgericht, weten wat ik wil, zonder schaamte. Ik merk dat vooral ook als ik uit ga. Voorheen kon ik best afwachtend zijn of ik wel met die ene leuke jongen zou durven te praten want stel je voor… maar nu stap ik op iedereen af. Doordat je op straat telkens over jezelf heen stapt durf ik veel meer en ik heb mijn schaamte verloren.

‘Een van ons, je bent helemaal een van ons’ en glimmend kijkt hij om zich heen. Een onbekend meisje staat naast ons een drankje te drinken aan de bar. ‘Zie je deze chick’ zegt mijn manager Toby tegen haar, ‘zij is een van de beste die bij ons werkt!’ Onzeker lachend hup ik op mijn andere voet en ik weet me niet zo goed een houding te geven. ‘Nee echt! Ik hou van je en ben zo trots op je!’ roept hij uit en de andere jongens pletten me in een dikke groepsknuffel die op een handwenk in scene wordt gezet. Het is donderdag en we zijn met z’n allen uit. We hebben altijd zoveel lol met elkaar. We drinken met zijn allen in de winkel, gaan erna uit, we bekijken de wet t-shirt competition (we sponsoren dit) vanaf onze VIP ruimte en genieten van ons wekelijkse team momentje. Erna gaan we een voor een naar huis, de jongens zelden alleen. Ik ga meestal door naar woodys, een club 2 minuten verderop samen met mijn huisgenoten. Elke week weer ben ik trots op de jongens om me heen.

Door de positie op mijn werk ben ik ook veranderd als persoon. Arrogant, ja soms zou ik dat zo wel willen noemen. Ik heb het ergens echt heel goed gedaan binnen het bedrijf. Mijn wekelijkse targets zijn hoog, maar ik haal ze eigenlijk altijd en mijn CPH is zelden onder 100. Drie weken terug was ik met Dan aan het bellen en namen we mijn cijfers door. In Happy Travels zijn we enorm open over alle cijfers wat ik heel prettig werken vind. Dan vergeleek mijn cijfers met de rest van het team en er zat maar een paar honderd dollar verschil tussen mij en de managers. Ik zit aan de top, ook al voelt dat niet zo. De laatste weken besefte ik het wel steeds meer doordat de jongens me meer en meer in hun kring betrokken. Feestjes, house party’s, mee uit genomen worden door mijn managers, welkom op feestjes van een van mijn bazen. Ergens ben ik trots op mezelf, maar soms geven de zaken eromheen een bepaalde arrogantie. Dat komt ook door mijn sociale leven, de kring om me heen, iedereen die ik ken (soms door mijn baan, soms door de vrienden die ik heb) waardoor ik bijvoorbeeld nooit in een rij hoef te staan om in een club naar binnen te kunnen, gratis entrée heb en gratis drank krijg, gratis kan eten in de pub en rechtstreeks in de keuken kan bestellen in plaats van te moeten wachten. Het is soms echt extra jammer om juist nu weg te gaan en niet de kans te hebben mezelf helemaal in de top kring in te kunnen werken. Maar ik heb het zo vreselijk naar mijn zin gehad en ik heb zoveel geleerd van de jongens!! Misschien is het ook wel beter dat ik bijna vertrek. Even een momentje van reflecteren op mezelf in wie ik ben en welke keuzes ik maak, gemaakt heb. Ook weer een nieuwe periode met nieuwe avonturen.

Ja, werken bij Happy Travels heeft me veranderd en gevormd. Het werk en voornamelijk de combinatie van het werk en de plek waar ik woon. Byron Bay is een bijzondere plaats. Ik ben persoonlijke grenzen over gegaan, heb keuzes gemaakt, een leven geleefd waar ik altijd van gedroomd heb. Dromen kunnen uitkomen en ik kan echt zeggen een droom leven geleefd te hebben. Ik heb keuzes gemaakt en een leven geleefd die ik niet gehad zou hebben als ik in Nederland gebleven zou zijn. Misschien kom ik later terug op hoe ik het hier gehad heb, maar tot nu toe kan ik alleen maar zeggen dat ik intens en intens genoten heb van het leven in Byron Bay. Geluk is een begrip wat ik echt ken. Ik ben er nog niet klaar voor om te vertrekken, maar over een week is het echt zo ver. Elke dag huil ik om het feit dat ik dit achter me ga laten en het geeft me zo’n verscheurd gevoel. Byron Bay, mijn plekje. Mijn thuis aan de andere kant van de wereld. Deze week ga ik er alles uithalen wat erin zit!!

Laaste ritje in mijn auto naar Broken Head, mijn meest favoriete strand

Mijn nieuwe Byron Bay shirt! Meer kleren draag je trouwens niet. Een bikini broekje en shirt is meer dan genoeg om hier over straat te kunnen. Alleen dat geeft al zo’n gevoel van vrijheid

Een prachtige foto van mijn huisgenoot Victoria

Lieve idioot en manager

Een winkel vol mensen en m’n liefste collega, die drinkt er eerst maar een biertje op

Cash, de leukste malloot om mee samen te werken. Die gozer kent echt niets geen schaamte

Dom, manager, dj, manusje van alles

Daar werk je dan mee samen (je snapt tuuk zelf ook wel dat niemand nog helemaal nuchter was)

Toby en Maor, deze helden hebben me zo gesponsord op gratis drank

Pakketje van moeders

Dan, mijn manager en maatje

Milla werkt in Travel Bugs… Zij is het enige meisje daar, ik de enige bij Happy Travels. Heeeeeerlijk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s