Korte levens update

Op mijn fiets ploeter ik door de dichte duisternis. De locatie gegevens van Ciara staan aan en ik probeer uit te zoeken welk bospad ik moet nemen. Nog nooit ben ik hier geweest. De duisternis omringt me en is dik en dicht. De weg slingert naar beneden en mijn fiets maakt vaart. Ik probeer niet teveel te denken aan het feit dat mijn remmen niet werken en concentreer me op de weg. Met mijn mobiel probeer ik iets van het pad voor me te verlichten zodat ik de kans op vallen verklein. Een verlaten parkeerplaats doemt op en ik stap van mijn fiets. Ik zie niets, ik zie geen hand voor ogen. Het is zo zo zo donker. Een vrouw alleen, een verlaten parkeerplaats en letterlijk in de middel of nowhere. Een fantastische scene voor elk horror verhaal, maar het is Byron Bay dus ben ik veilig. Ik leg mijn fiets in de bosjes en probeer uit te zoeken hoe ik ooit de rest kan vinden. Ciara tekst me, bij het toilet gebouw het pad links volgen. Toilet gebouw? Struikelend en voetje voor voetje loop ik rond. Er is geen verlichting en ik ben helemaal gedesoriënteerd. Ik vind een toilet gebouw met meerdere paadjes rondom. Ik besluit er een te volgen, maar keer na 5 minuten terug. Dit is het slechtste plan ooit om in zulke duisternis, alleen een bos in te lopen. Toby tekst me en zijn aanwijzingen zijn duidelijker. Ik doe opnieuw een poging en volg een zand pad slingerend tussen de bomen en struiken door. In de verte zie ik een lichtje en ik loop die kant op. Na 10 minuten loop ik het strand op en sluit Toby me in zijn armen. Hij neemt me mee naar de rest van de groep en na een korte strandwandeling hoor ik de groep al lachen en zingen. Wow! Het tafereel wat zich voor me opdoet is waanzinnig. Mijn vrienden zitten allemaal rondom een groot kampvuur op een verlaten strand. We zitten in de ‘cozy corner’ het strand recht onder de vuurtoren. We zijn afgeschermd door hoge rotsformaties aan de ene kant, achter ons bos en aan de andere kant strekt het strand zich kilometers lang uit. Met dikke knuffels word ik begroet en ik plof met een welverdiend biertje in het zand. Ik kijk lachend naar de muziek installatie. Er is zeker niet over gelogen! Een van de jongens had in de groep gegooid dat hij een dj zou uitnodigen en er is een heuse installatie neergezet. Hoe ze die spullen ooit het strand opgekregen hebben is me een raadsel, maar wat maakt het uit. Het is enorm gezellig. Dit is leven voor me. Ik kijk rond en ik geniet van het hele gebeuren. Geluk vult zich diep in me. Elke keer weer is een kampvuur op het strand het ultieme backpack gevoel waar ik zo van geniet.

Ik heb een poosje niet geschreven en zal een korte update geven over de afgelopen weken. Na het vertrek van de jongens moest ik mezelf echt even herpakken. Alle groepsverhoudingen zijn gelijk anders en mijn vastigheid viel weg. Uitgaan in woody’s was niet leuk meer omdat Rory er niet meer werkte. En ik ging er toch echt altijd heen om hem te zien en om de kriebels te voelen als hij daar met zijn knappe kop en gespierde lichaam zo hard aan het werk was. En ja ik ging natuurlijk ook om mijn kus op te halen. Ik miste mijn dagelijkse momentjes met Alex die altijd op mijn werk even langs kwam om gedag te zeggen en de pauzes met me kwam delen. Maar lang kon ik er niet stil bij staan want een paar dagen na hun vertrek ben ik flink ziek geworden. Een week lang heb ik echt alleen in bed gelegen, vreselijk! Helemaal niets voor mij, maar ik kon niet anders. Ik viel al flauw als ik van de badkamer terug naar mijn bed liep. Toen ik op een gegeven moment toch het ziekenhuis binnen liep om naar een dokter te vragen werd ik per direct doorgestuurd naar de emergency. Ziek, oververmoeid en teveel genoten van alle feestjes. Mijn lichaam was op en ik heb het de rust moeten geven die het nodig had. Twee weken lang antibiotica slikken, maar gelukkig ben ik nu weer helemaal de oude.

De afgelopen twee weken ben ik dus weer helemaal de oude. Terug op het werk heb ik zo hard gewerkt. Ik was terug en die come back hebben ze geweten! Het was sowieso hard verwarmend om te horen en te zien hoe ik gemist was. Niet alleen in de verkoop, maar alle managers en de baas vertelden me dat ze me vooral als vrouw gemist hadden. Ik ben het enige meisje in een mannen team en volgens mijn managers zijn de jongens rustiger als ik er ben. Leuk te horen dat ik die invloed op hen heb! Maar ook cijfergewijs heb ik mijn comeback gemaakt na een week uit de running te zijn geweest. Ik heb mijn targets dik gehaald en de ene week was ik 3e van de winkel en afgelopen week eindigde ik als 2e. Op één manager na heb ik ze allemaal verslagen door veel en veel meer te verkopen! De jongens belden en sms’ten me aan het einde van de week, het werd in de groeps chat gezet, een mail ging uit om hun trots en te spreken en ik ben rijkelijk getrakteerd om goede bonussen en bier pakketen. Oh, hoe geniet ik van het werk bij happy travels! Het is heel, heel hard werken met enorm veel druk, maar het is ook zo fantastisch gaaf als je enorme cijfers maakt! Ik hou van m’n boys, geniet ervan om als prinsesje in hun midden te werken en om bij een tof bedrijf te werken.

In mijn huis zijn ook veel dingen veranderd. Ashley en Clara zijn farm work gaan doen en Sam is naar Melbourne vertrokken. Hiervoor hebben we twee leuke meiden uit Denemarken terug gekregen en ik deel mijn kamer nu met Emma, een toffe surf chick uit Nederland. Woodys is weer leuk omdat Emma daar een baan heeft gekregen. Ik bof want de alcohol is duur in Australië en na Rory blijft alles nu toch gratis voor me in de club. De afgelopen weken hebben we een grote groepsapp gemaakt met alle gasten die in de bar van woody’s, cheeky monkeys en aquarius werken. Ik ben de enige die dan niet in een bar werkt, maar omdat ik iedereen ken en daar zoveel kom hoor ik er helemaal bij. We spreken veel af met elkaar en het is tof een grote nieuwe vriendengroep om me heen te hebben. We maken kampvuren, chillen, vieren verjaardagsfeestjes, gaan uit, gaan naar het strand en we genieten van het leven. Omringd door levensgenieters zal nooit maar dan ook nooit vervelen.

Op dit moment ben ik me langzaam gereed aan het maken voor vertrek uit Byron Bay. Ik vind het echt heel lastig om daar aan te denken, maar ergens is het ook goed om weer door te gaan. Ik ga het alleen zo vreselijk missen! In Australië heb ik in ieder geval altijd een plekje om naar terug te keren en een baan waar ik kan aanhaken. Volgens mijn managers sta ik waarschijnlijk na 1 week huilend op de stoep dat ik weer terug wil komen. We zullen het zien. Het plan is om eerst naar beneden te reizen met Dianda en Anouk, een van mijn huisgenoten waarmee ik samen ga reizen. Vervolgens willen Anouk en ik de hele westkust gaan doen. Hoe of wat, dat weet ik echt nog allemaal niet. Ik moet nu bijvoorbeeld mijn auto gaan verkopen (ja….zeg maar niks) en daar heb ik nog maar 3 weken de tijd voor en ik werk fulltime. Hoe ik het allemaal gepland ga krijgen weet ik nog niet, we zien het wel.

Een leuk feitje is trouwens dat ik van de belastingdienst veel geld terug krijg! Dat betekend dat ik nog langer weg kan blijven! Over nu en 3 weken ligt alles, maar dan ook alles weer letterlijk open. Ik geniet nog altijd, verlang absoluut niet naar Nederland en vermaak me zo vreselijk goed! Nee lieve mensen, mij zie je nog laaaaang niet terug!

Lots of love en ik draag jullie in mijn hart 💕

M’n mooie mannen met wie ik elke dag mag werken

Dagje main beach

Huisgenoten (alleen Emma staat er niet op)

Byron Bay

Surfers

Byron Bay

Roomies

Avondje uit met m’n managers nadat ik weer eens geknald heb! Het is zo leuk om ’t enige meisje te zijn tussen deze knappe koppen

Trotse lieffies

En dat heeft dan de leiding…

Kampvuur at the beach

M’n manager die op lunch trakteert omdat ik zo hard gewerkt heb

Dj op ’t strand

Simon

Manager Dan

Emma haar 1e bar dienst in woody’s

Lieve Anni. Ze vertrok naar NZ en binnen een week kon ik haar weer ophalen omdat ze Byron teveel miste. Even op en neer naar NZ voor niets 😉.

Nachtje uit met m’n roomies

Emma

Verjaardag van Anouk, roomies breakfast voor we moesten werken

Hoppa, hout slepen voor een kampvuur op ’t strand

Ik heb nog hout op m’n kamer! Ja doen we ff 😂💪

Lunch met roomies

5 spuiten verder en 2 weken antibiotica en ik ben weer de oude hoor!

Mailtje van de leiding, mijn stukje eruit geknipt. Iedereen heeft een bijnaam, van der brass is een van de mijne 😋

Anni, Sam and Sonni

Dan en Levi (collega’s)

Ready to go!

2 gedachtes over “Korte levens update

  1. Hein zegt:

    Wat schrijf je mooi!! 🙏🏻
    Ik zag je berichtje op fb voorbij komen en nieuwsgierig heb ik een paar van je blogs gelezen.
    Alleen teveel om alles te lezen.
    Heel veel plezier met je komende reis langs de oostkust, ik ben hem aan het afronden. Vandaag de laatste stop in de buurt van byron. Misschien dat ik van het weekend nog wel die kant op ga.
    Het blues festival ben ik wel nieuwsgierig naar, alleen weet ik niet of het nog lukt.
    Gr Hein

    Liked by 1 persoon

    • Ah wat leuk dat je reageert!! Oostkust is gaaf he… Kom vanavond langs, we hebben een gratis BBQ bij happy travels en erna gaan we met z’n allen uit! Blue fest is echt geweeeeeldig, heb je de line up gezien? Alleen kneiter duur…. Lekker zo lang mogelijk in Byron blijven hoor! ’t leven is een groot feest hier 😍

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s