Een terugblik op het jaar 2017

Een jaar voorbij. Een jaar waar zoveel in is gebeurd! Even een korte terug blik op een jaar waarin ik zoveel hoogtepunten en eerste keren heb beleeft.

Een jaar geleden had ik precies op dit moment net blok 1 voor m’n sport papiertje afgerond en was ik bezig mijn pabo studie af te ronden. Mijn LIO lag in het vooruitzicht en Rachel en ik waren druk bezig met onze scriptie. Lieve Rachel, ik hou zoveel van haar! Naast alle werkzaamheden op het HBO ging ons contact nog veel dieper en is ze een van mijn beste vriendinnetjes geworden. Naast het afstuderen waren we ook allebei aan het voorbereiden voor onze reis. Zij met Marcel naar Azië en ik naar Australië. Die gezamenlijke passie bracht ons dicht bij elkaar. Het studentenleven ligt (voor nu) achter me, maar wat was het fantastisch leuk. Mooie herinneringen, echt waardevol! Het lijkt ergens ook alweer zo vreselijk lang geleden. Het geeft een goed gevoel dat als ik ooit nog terug naar Nederland wil, ik in ieder geval een baan in het onderwijs kan zoeken, mocht ik dat willen. Ook zou ik de rest van mijn sport papiertje kunnen halen. Maar wat de toekomst in de petto heeft voor me is nog even de vraag. 

Naast het afstuderen had ik gelukkig ook genoeg leuke ontspanning. Een week skiën in Oostenrijk en een weekendje opwekking met vrienden, reünies met de Israël groep, logeerpartijen, een dagje Delft, een Bethel concert met Mirjam, avondjes op het terras, uit eten, een ladies night met Esther, wandelingen over de Gelderse heide, strand op Flakkee, ijs eten bij Bernardos, nachtjes dansen in Rotterdam en Ede en omstreken en ga zo maar door. 

Aan vrienden heb ik gelukkig geen gebrek. Ik kan wel oprecht zeggen dat mijn vrienden de allerbeste vrienden zijn die een mens zich kan wensen. Afgelopen jaar heb ik zulke mooie momenten met mensen meegemaakt die me nauw aan het hart liggen. Louise, met wie ik uren kan kletsen en filosoferen over het leven. Mirjam en Marjon, mijn huisgenootjes uit Ede met wie ik nog zoveel contact heb. Ook nu Mirjam naar Uganda is verhuisd, de telefoon is er gelukkig en het contact gaat nog altijd diep! Henriette, mijn dans maatje met wie ik herinneringen heb die ik niet deel in deze blog. Mijn mooiste moment met haar was dat ik vlak voor mijn vertrek, mee mocht om haar trouwjurk uit te zoeken. Ik heb haar nog nooit zo mooi gezien! Annewien, die ik afgelopen jaar naast ‘vriendin’ ook ‘collega’ mocht noemen omdat we op dezelfde school werkten. Met haar bellen is een feestje, zeker als ik door de telefoon Micha wakker mag kletsen of als hij met z’n lieve grijphandjes de telefoon vasthoudt als zij hem verschoont. Zo waardevol om op zo’n manier toch zo betrokken te blijven bij zijn ontwikkelingen. Leonard heeft me ook zo lief geholpen tijdens het proces van een auto kopen. Afgelopen jaar heeft me ook een mooie vriendschap met Aron opgeleverd. Het is heerlijk om hem schaamteloos de meest lelijke selfies te kunnen sturen. Zo fijn om hem altijd achter me te hebben staan. En dan Dianda, mijn aller liefste toppertje. Zij weet werkelijk elk detail in mijn leven en tijd met haar doorbrengen is altijd waardevol. Ik heb haar al lang niet gezien, maar hoe tof dat ze mij komend jaar wil opzoeken! Juist nu tijdens deze periode van reizen heb ik gemerkt hoe diep sommige vrienschappen zitten. Onvoorwaardelijke liefde ervaar ik bij al mijn vrienden. Ze kennen mijn mooie en minder mooie kanten. Hun liefde, steun en support maken mijn reis nog mooier dan het al is. En dan heb ik nog niet eens iedereen benoemd… 

Nadat ik de fase van afstuderen in was gegaan mocht ik ook slagen. De diplomering was een heel bijzonder moment. Een afsluiting van een periode in mijn leven en een feestelijk feit waar ik 4 jaar voor geleerd en gewerkt heb. Bij een diplomering horen natuurlijk ook feestjes. De mijne waren ook gelijk afscheidsfeestjes. Wat waren het fantastisch leuke avonden om op terug te kijken! Mijn moeder had als verrassing gebakjes besteld met mijn blog foto erop. Iedereen die me lief is, is even gekomen! Was het niet het feestje in Ede, dan wel op Flakkee. De Nederlandse vlag die Christie geregeld heeft als cadeau, waar iedereen op heeft geschreven draag ik nog altijd met me mee hier in Australië. 

Echt goed voorbereiden om naar Australië te gaan was nog best lastig. Afstuderen was druk en dan ook meteen een baan tot de zomer. Johannes was gelukkig een super duo collega en ook Jetty hielp me met alles, waardoor ik een top tijd had. Mijn tas inpakken deed ik pas 2 dagen voor mijn vertrek. Dit kwam omdat mijn tas veel te laat geleverd werd, wat echt even stress gaf. Maar toen kon ik dus eindelijk echt gaan. Mijn broertje in tranen zien was het liefste wat hij ooit voor me gedaan heeft. Mijn kleine, grote broertje moest echt gewoon huilen omdat ik zo lang weg ging! Op dat moment besefte ik wel even wat voor keuze ik gemaakt had. Toch wist ik ook dat dit helemaal is wat ik wilde en zag ik heel erg uit naar het nieuwe onbekende avontuur wat ik tegemoet ging. Pa, ma en Dianda brachten me weg. Het gedag zeggen op het vliegveld bracht natuurlijk ook even een emotioneel momentje, maar erna was het ook wel echt realiteit. Het is wel echt een zegen dat iedereen in mijn familie me helemaal vrij laat en mijn keuze supporten. Een droom uit laten komen! Een keuze om mijn leven te léven! Mijn horizon verbreden en mijn hart navolgen! 

De tijd die vanaf toen volgde kun je op mijn blog lezen. De eerste drie maanden in Australië heb ik in de outback gezeten. Ik heb een waanzinnige tijd gehad daar. De herinnering die me het meest is bijgebleven is de heldere, indrukwekkende Melkweg die je in haar hele baan in de lucht zag. Terugkijkend op die periode had ik achteraf alleen wel liever die 3 maanden aan mijn farm job besteed en een outback ervaring met mijn kans op een second year visa willen combineren, maar dat is achteraf gepraat. Toen was ik nog een groentje, nu kan ik zeggen dat ik hier echt woon. Na de outback ben ik gaan backpacken van Cairns tot Brisbane. Fantastische touren, sprakeloze natuurelementen en de meest leuke mensen heb ik ontmoet tijdens dit stukje reizen. Ook deze verhalen staan allemaal in mijn blog beschreven. In Brisbane kocht ik mijn aller eerste auto en ik was nog maar net op weg, toen ik een baan aangeboden kreeg die ik aannam. Echt veel en lang onderweg ben ik nog niet echt geweest omdat ik tot nu toe best lang ben blijven hangen op plekken. Het voelde toen goed, maar op dit moment levert het me stiekem ook een beetje spanning op dat ik nog maar een half jaar op mijn visum heb. De tijd gaat veel te hard!! 

Een jaar verder… Ik kan zeggen dat ik wonend ben in Byron Bay. Gesetteld in een land, aan de andere kant van de wereld. Een jaar geleden had ik nooit kunnen denken of dromen dat dit zou gebeuren. Het komende jaar ligt ook helemaal open. Echt helemaal open! Het enige wat ik weet is dat Dianda in april in Byron Bay aankomt en ik een maandje met haar reis. Erna? Geen flauw idee. Wanneer ik naar huis kom? Geen flauw idee. Alles, letterlijk alles ligt open, wat een heerlijk vrij gevoel geeft. Ik leef mijn leven zo intens. Ik maak zulke mooie dingen mee en krijg zoveel kansen op mijn pad die ik aanneem. Ik ben gelukkig. Met recht kan ik echt zeggen dat ik vreselijk, vreselijk gelukkig ben! Persoonlijk ben ik afgelopen jaar nog sterker geworden en heb ik nog meer over mezelf geleerd. Nog bewuster ben ik van wat ik wil en niet wil, wie ik ben en wat ik doe. Ik kan er soms van volschieten hoe mooi, gezegend en rijk mijn leven is. Want gezegend, ja dat ben ik echt. 

2018, ik ben benieuwd wat je voor me in de petto hebt! Ik kan niet wachten om alle geweldige avonturen die komend jaar zullen gaan brengen, daadwerkelijk te gaan beleven. Ik ben nieuwsgierig en ontarm je vannacht om 00.00 in Sydney met volle vreugde en met alles wat in me zit.

Iedereen die dit leest, een heel goede jaarwisseling! Misschien zie ik jullie in 2018 wel weer terug, of misschien wel niet. Gods zegen in alles en een heel, heel dikke kroelkus van het gelukkigste meisje op aarde, Mareisje.

De periode voor mijn vertrek

Afscheid en de eerste maanden in de outback

Backpacken en settelen in Byron Bay

2 gedachtes over “Een terugblik op het jaar 2017

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s