Couch surfen, car and church 

Florence, een meisje die ik via Fraser Island heb leren kennen, vertelde me over de couch surfing app. Ik zette de app op mijn telefoon en maakte een account aan. Zij gaf me mijn eerste review, ik plaatste een oproepje en Philip beantwoorde deze. Na het lezen van de 43 positieve recensies die op zijn naam stonden, boekte ik de Greyhound bus en diezelfde middag nog werd ik door hem opgehaald bij het busstation. Zo kwam ik spontaan terecht in Brisbane. Het backpack leven zit altijd vol verrassingen. Toen ik die morgen wakker werd in Noosa had ik niet verwacht dat mijn nacht in Brisbane zou zijn.

In eerste instantie zou ik op de sofa ik zijn slaapkamer moeten slapen. Twee andere meiden hadden namelijk de slaapkamers in gebruik. Een van hen zou binnen een paar dagen vertrekken en dan zou ik haar kamer krijgen. Ik ging ermee akkoord en had voor mezelf besloten dat ik gewoon met kleren aan zou slapen, aangezien ik geen pyjama heb. In hostels geef ik er niet zoveel om, maar een slaapkamer delen samen met een onbekende man vind ik toch even anders. We gingen ’s avond uit in de stad en Philip raakte kacheltje lam. Maria was gelukkig zo lief te zeggen dat ik bij haar in bed mocht kruipen. Samen in een slaapkamer met een drónken onbekende man, nee dank je! Die nacht naast Maria heb ik niet veel geslapen, maar ik besloot de dag erna toch te blijven. Het is een aparte situatie, het huis een een grote bende, maar ik ben hier niet alleen, (hoe apart het ook is) het is veilig en bovenal… Het is gratis.

Mijn doel in Brisbane was een auto zoeken. Doordat het verblijf gratis was, had ik geen tijdsdruk. Een auto zoeken was alleen lastig. Ik keek op alle Facebook pagina’s en sites als Gumtree en Carsales. Het aanbod was in vergelijking met Cairns enorm! Afspreken met mensen, auto’s bekijken en ze beoordelen. Ik ontmoette mannen die blijkbaar dachten dat ik als vrouw zijnde achterlijk was en me probeerden af te zetten… Op dinsdag was ik er zo klaar mee dat ik huilend m’n vader opbelde toen ik terug kwam van opnieuw een mislukte bezichtiging. Daar zat ik dan, in een vreemde stad, in een huis waar het een zooitje was ergens op een industrie terrein, niets geen natuur om me heen of andere backpackers, alleen maar stad, auto’s en vervelende mannen die zooi probeerden te verkopen. Ik voelde me heel erg zielig. En dat… Na 4 dagen in een stad. Ik kwam er weer even goed achter hoe erg ik een buitenmens ben en hoe graag ik mijn tijd in de natuur doorbreng.

Zo heel erg zielig als ik me voelde was ik natuurlijk niet. Vanuit Nederland kreeg ik alle support die ik nodig had en ook in Australië was iedereen erg lief. Leonard, de man van mijn vriendin Annewien beoordeelde trouw alle auto’s die ik naar hem doorstuurde en gaf zijn mening. De eigenaar van de enorm grote Facebook groep ‘Backpack Cars Australia’ had ik een prive berichtje via messenger gestuurd en ook hij dacht continu met me mee. Hij leerde me heel veel over auto’s en vertelde me wat belangrijk was, welke vragen ik moest stellen enzovoort. Zelf las ik mezelf ook telkens goed in voor ik een auto zou zien. Verder waren er mijn vrienden in Nederland en de contacten die ik hier heb die smsten, belden en berichtjes stuurden en me bleven vertellen dat ik geduld nodig had, ze voor me baden en ik écht mijn auto zou vinden. Iedereen kreeg gelijk.

In de week van het zoeken en bezichtigen van auto’s moest ik mezelf van hot naar her verplaatsen. Omdat ik geen geld wilde verspillen aan het reizen had ik geluk met lieve buschauffeurs die me gratis mee lieten rijden (zolang je lief naar ze lacht 😉) en ging in liften. Liften deed ik alleen samen met Maria en voordat we de auto in gingen stuurden we een foto van het nummerbord door naar Philip. Ik hou van risico’s nemen en grenzen opzoeken, maar ik probeer onveilige situaties te vermijden. Een van onze hitch hike dudes was een man uit Nieuw Zeeland die zelf een dochter van 21 had en het helemaal niets vond dat we dit deden. Hij was zo lief om ons zelfs mee uit eten nemen en toen ik een auto 1.5 uur boven Brisbane zag, bracht hij me erheen en hielp hij me met de koop ervan. Want…

Toen ik helemaal klaar was met zoeken en ik van mezelf 1 dagje niet hoefde te zoeken, zag ik die ochtend toch 1 auto wat geschikt leek. Alleen was hij te duur dus belde ik om te vragen of de prijs bespreekbaar was en ik kreeg een lieve, oudere man van 71 jaar aan de lijn. Direct had ik er een goed gevoel bij en maakte ik een afspraak voor de volgende dag om de auto te zien. Aangekomen bij de meneer op donderdag was het echt zo’n lieve opa. Terwijl ik de auto bekeek, kletste hij honderduit. Zijn vrouw vond schakelen niet meer fijn en daarom hadden ze een automaat gekocht. Ze hadden de auto zelf splinternieuw gekocht, dus ik zou de tweede eigenaresse zijn. De auto was goed onderhouden, de kilometers zijn hoog (247000), maar voor Australië is dat nog heel rendabel. Het scheelt ook dat hij een timing chain heeft in plaats van een timing belt. De afstanden die ze er mee gereden hadden waren lange afstanden, wat beter is voor de motor. Voor de zekerheid nam ik de auto toch mee naar een garage en zij bevestigde dat de auto goed was. Natuurlijk waren er wat dingen die ik moet vervangen zoals de diff bushes en een nieuw filter, maar geen grote problemen. De koop was geregeld en voor 4900 was ik de trotste eigenaresse van mijn aller eerste auto! We namen afscheid met een dikke kus en knuffel en ik heb mevrouw Reeves moeten beloven af en toe een ansicht kaart te sturen, zodat ze weten waar ik ben en dat het goed met me gaat. En mocht het nodig zijn, dan had ik altijd een adresje om te slapen. Ik had geen lievere, betrouwbaardere mensen kunnen treffen!

Ik voel me gezegend en blij. Eindelijk de weg op! Straks verder in het zuiden moet ik opzoek naar een paar handige mannen die hem backpack gereed kunnen maken. Ook overweeg ik een rooftop tent te kopen. Alleen komt de 0 op mijn rekening ook dichterbij en wil ik voor oud en nieuw nog kitesurf lessen nemen. Keuzes keuzes keuzes. We zullen wel zien hoe het loopt.

Het meest leuke in Brisbane vond ik de kans om naar de kerk te gaan. Voor het eerst sinds ik weg ben uit Nederland heb ik weer een kerk van binnen gezien. Vanaf nu zitten er overal in de grote steden Hillsong churches. Afgelopen zaterdag appte Bastien, een vriend die ik in Cairns ontmoet had en nu ook hier was, of ik mee uit ging. Ik zei ja, en vroeg of hij dan mee ging naar kerk. Prima, antwoordde hij en vervolgens kreeg ik het berichtje ‘wat is het eigenlijk?’ Kerk legde ik uit, mijn geloof. Backpackers zijn erg open minded en dat vind ik zo leuk aan iedereen. Maria, het meisje die ook in dit huis zit, wilde ook graag mee. Zij was ook nog nooit in een kerk geweest en was nieuwsgierig. Met z’n drieën kozen we de dienst van 11.30. De kerk was enorm groot en er wordt één dienst op vrijdag avond gehouden en vier op zondag. Bij binnenkomst was er een bar waar je koffie, thee en ontbijt kon halen. Ontzettend handig! Zeker ook voor alle backpackers die er komen. Er is over nagedacht en dat geeft een heel gastvrij gevoel. Boven de deur van de grote zaal stond ‘welcome home’ geschreven. De dienst was enorm mooi. Maria raakte erg emotioneel en vertelde later dat ze niet geloofde wat ze allemaal zeiden, maar dat ze zo vreselijk veel liefde voelde en dat iedereen zo blij was. Het is waar. In deze kerk was het een run om zover mogelijk vooraan te zitten in plaats van achterin! En iedereen was zo lief, vriendelijk en vrolijk. Die middag hadden we heel interessante conversaties en kreeg ik heel wat lastige vragen op mijn bordje. ’s Avonds wilde ik graag nog een keer en Maria ging ook weer mee. Marieke, met wie ik de eerste weken gereisd had, was ook aangekomen in Brisbane. Met haar had ik al vaker gesprekken gehad over waar ik in geloof. Ze vond het altijd leuk dat ik een Bijbel in m’n tas heb zitten. Zelf was ze nog nooit geweest en ze vroeg of ze mee mocht. Ook de avond dienst was weer super! Dit keer bakten ze na de dienst frietjes en maakten ze broodjes hamburgers. De mensen uit de kerk waren super gastvrij en veel maakten een praatje met ons of voegden ons toe op Facebook. Gewoon, als er iets was dan konden we ze een berichtje sturen. Is dat niet hoe we inderdaad met elkaar om horen te gaan? Ook Marieke was erg enthousiast over de kerk. Maria merkte op dat ze het zo gaaf vond dat je helemaal niet hoefde te geloven en ze toch zo welkom onthaald werd. De zondag was genieten! Ik heb zelf ook weer zoveel geleerd. En ik ben zo blij dat ik met zoveel openheid uit mag komen voor wat ik geloof en de mensen hier oprecht interesse tonen. Naar mijn idee kunnen er veel mensen nog heel wat leren van de oprechte, open houding naar elkaar onder ‘ons’ backpackers. Ik was zelf ook heel blij met hoe hillsong church haar zondag viert, want ik kon iedereen met trots meenemen! Nu al kan ik niet wachten om kerst te vieren in Sydney of Melbourne. In ieder geval in deze kerk!

Ik blijf tot na het weekend in Brisbane, omdat ik moet wachten op een bestelling voor onderdelen voor mijn auto. Volgende week wil ik afzakken naar het zuiden en mijn weg vervolgen…. In mijn eigen auto!

Uitgaan in Brissy

Maria en ’t andere meisje die hier sliepen

Onze hitch hike dude

Christmas is coming closer!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s