Nooit meer naar huis 

Magnetic Island is een paradijs op aarde. Met de ferry steken we over en binnen een half uur zetten we voet aan val. Helder blauwe water waar je overal visjes ziet zwemmen, smalle witte stranden langs de kustlijn, bergen begroeid met bos/regenwoud, een zee briesje, klotsende golven, palmbomen en natuurlijk een blauwe lucht met een helder schijnende zon.

We checken in bij Base en direct valt ons de chille vibe op. Iedereen is relaxt en ontspannen. De muziek staat luid, maar ze draaien heerlijke plaatjes. Het personeel is super aardig en overal chillen mensen. Er is een open kantine met overal picknicktafels. Hier zitten veel mensen lekker te ontbijten (en het eten is hier goed!) en er is een bar en op de grond liggen zitzakken waar mensen in hangen. Voor de kantine is een strook met ligstoelen, palmbomen en nep gras en je kijkt uit over de zee. Ervoor is een strandje en de temperatuur van het water is zo aangenaam dat je er zo in loopt. Rechts is een zwembad met ook weer overal ligstoelen en naast de keuken waar je zelf kunt koken is een parkje met hangmatten en picknick tafels. De huisjes waar de backpackers in slapen grenzen aan de zee. We besluiten per direct de hele dag mee te gaan in deze vibe en niets meer te doen dan relaxten en bij slapen. Om 5 uur is er een sunset walk waar we allebei mee mee gaan. Iemand van het hostel neemt de leiding en boven op het uitzichtpunt worden we getrakteerd op wijn. Dat maakte het plaatje echt compleet! 

De volgende morgen huren we met nog twee anderen een 4×4 om het eiland te verkennen. Tessa uit Nederland en Jo uit Londen. Gezellig en goedkoper om met meer mensen te huren. We huren gelijk ook snorkels en flippers zodat we de hele dag goed zitten. De eerste stop maken we bij een rotspartijen waar rock wallabies zitten. De beestjes leven in het wild, maar weten dat er bij toeristen eten te halen is. Ze zijn een beetje schuw, maar het verlangen naar voedsel is sterker. Ik kreeg van een meneer wat eten wat hij speciaal gekocht had en een wallabie at het zo uit mijn hand. Tessa zag plotseling dat het diertje een baby in zijn buidel had zitten! Een tweede wallabie liet het toe dat ik hem aaide. Echt een mega toffe ervaring! 

Ik had me net omgekleed naar bikini en liep terug naar de auto toen twee jongens me staande hielden. Ze wisten zeker dat ze me eerder gezien hadden. Toen we stonden te genieten van de zonsondergang terug van de wallaman falls had Scott een praatje gemaakt met twee jongens. Dat waren zij! Nico vroeg mijn nummer zodat we altijd later nog iets konden ondernemen. We gingen snorkelen bij een strandje, maar het water was helaas niet zo helder. Het koraal was zichtbaar en wat visjes, al was het niet zo spectaculair als het great barrief. Nico en Pierre (hoe Frans wil je het hebben) lagen ook op het strand en kwamen bij ons liggen. Ik blijf het zo leuk vinden hoe makkelijk er contact gemaakt wordt! Met z’n allen gingen we door naar een tweede strandje waar je kon snorkelen in de hoop dat het water daar helderder zou zijn. Helaas was dat niet het geval dus je kon niet ver kijken. De vissen die we hier zagen waren wel echt al groter en kleurrijker. Het is echt een andere wereld! Marieke begon opeens te roepen en te zwaaien en ik zwom zo snel ik kom naar haar toe. We hadden zó veel geluk… We konden minuten lang met een reusachtige zee schildpad mee zwemmen. Het was zo bijzonder, zo mooi, zo groot en prachtig. Een gevlekte kop en poten, net als bij een giraffe en het zwom heel gracieus door het water. Het zwom onder me door, voor me, we konden er niet overuit hoe gaaf dat was. Toen ik even een blik op het strand wierp zag ik dat we veel te ver achter de schildpad aangezwommen waren, dus gingen we terug. Terwijl ik zwom zag ik vanaf rechts een grote grijze vis naderen. Hij zwom onder me door en begon door mijn snorkel te schreeuwen: ‘Shark, shark!!’ Ik begon er achteraan te zwemmen, maar de haai zette de vaart erin een verdween. Al proesten en roepend haalde ik de snorkel uit m’n mond: ‘Ik zag een *#& haai, serieus het zwom zo onder me door!’ Het was een reef shark van zeker een ruime meter. Terug op het strand zaten de jongens en we kwamen over enthousiast terug. We konden niet meer stoppen met lachen en voelden ons over gelukkig. Dit was zo zo zo gaaf!! 

De jongens gingen ergens anders heen en wij wilden graag nog een wandeling naar het fort maken. Dit eiland hebben ze gebruikt om voor te breiden op een aanval van Japan. Onderweg naar het fort kun je wilde koala’s spotten. Ook nu zat het geluk aan alle kanten mee, want we zagen een moeder koala met een baby en later nog eentje. Ze zaten heel kalm in de boom, hielden alles goed in de gaten met hun kraal oogjes en ze zaten heel dichtbij. Als je wilde kon je ze aanraken, maar dat heb ik natuurlijk niet gedaan. Ongelooflijk hoeveel ervaringen je op één dag kunt hebben. 

Het was het einde van de middag en we reden naar de westkant van het eiland om bij westpoint de zonsondergang te bekijken. Nico en Pierre voegde zich ook weer bij ons en met een gezellig groepje genoten we van de zonsondergang, bier en watermeloen. Terug in het hostel bestelden we heerlijk eten en flesjes wijn. Er werd een feestje gehouden en backpackers hebben over het algemeen geen enkele moeite om daar iets moois van te maken! 

In de vroege uurtjes ging ik slapen, maar die nacht sliep ik slecht. Teveel indrukken om te verwerken! Gelukkig kan ik vandaag lekker bijslapen op het strand want om 3 uur nemen we de ferry pas weer terug. We rijden dan door naar Airlie Beach want zaterdag gaat Marieke mee met de WhitSundays tour en ik doe de tour van maandag tot woensdag. We zullen elkaar vanaf morgen dus even uit het oog verliezen, maar ik zie haar zeker wel terug later op de route. Alleen zal ik niet zijn (je ontmoet veel te veel mensen om alleen te zijn) en Scott stuurde alweer een berichtje dat hij zaterdag in Airlie Beach is.

Ik ben benieuwd welke avonturen ik nog ga beleven… Op dit moment denk ik niet dat ik ooit nog naar huis kom! 😉

AMS! Hoelang nog voor ik de 15089 km zal overbruggen?

Het fantastische hostel

Marieke aan ’t zwembad

De gezellige kantine/bar

Fantastisch ontbijt

Zo prachtig mooi

Dit leven 💕

Lekker touren in onze gehuurde 4×4

Jo, Tessa en Marieke

Stilletjes genieten

Flakkee is ’n eiland en ’t wâter is breêd

Hier zag ik een zee schildpad en een haai

Ze leven in het wild, maar zijn tam genoeg om dichtbij te komen

Baby in de buidel!

Heel relaxt ontbijten

Gezelligheid in het hostel

Prachtige zonsondergang

Zonsondergang bekijken met backpackers uit het hostel

Een gedachte over “Nooit meer naar huis 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s