Flexibiliteit 

Zaterdagmiddag wilde Marieke nog even langs Guus gaan. We kenden hem als gezellige Nederlander uit het hostel en hij werkt als travel agent in Cairns. Omdat een auto kopen toch niet lukte, liep ik voor de gezelligheid mee. Onverwachts liep ik uren later $1340 armer, maar met een Greyhound pas en 3 tours rijker naar buiten. Een auto kopen probeer ik in Brisbane wel weer. Ready to leave!

De volgende volgende morgen stonden Marieke en ik na een laatste nachtje dansen in The Woolshed en Gilligan’s nog behoorlijk fris op! Onze tassen stonden klaar en Bastien zou ons ophalen voor een ontbijtje. Hij wilde ons niet laten vertrekken zonder gegeten te hebben bij de beste wafelzaak van Cairns. We bedachten ons dat we vergeten waren een bus te boeken en na vlug ingelogd te hebben bleek alles die dag vol te zitten. Besluiteloos stonden we even stil te bedenken wat een oplossing zou kunnen zijn. Bastien was gearriveerd en terwijl we buiten het verhaal aan hem deden liep een jongen naar zijn auto toe. Ik herkende hem van de nacht ervoor, maar wist verder niet wie hij was, aangezien hij net een dagje in het hostel was. Scott maakte een praatje en ik vroeg hem of hij mee wilde ontbijten. Hij kon niet want hij stond klaar om te vertrekken naar Airlie Beach. Hij reed onze route!! We haalden hem over toch mee te eten en hij gooide zijn hele reisplan om zodat we met hem mee konden rijden. De flexibiliteit onder backpackers is zo enorm groot.

We slingerden door groene vlaktes en bergen bedekt met regenwoud richting het zuiden. Bij Mission Beach stopten we en relaxten we aan het strand. We besloten hier te blijven en zochten een hostel op. De rest van de dag deden we niets en daar waren we alle drie erg aan toe! Reizen en vakantie zijn twee totaal verschillende begrippen die je waarschijnlijk alleen goed kunt begrijpen als je het beiden hebt gedaan.

Na een goede nacht slapen, liepen we vroeg in de ochtend nog even naar het strand. Mijn haar was nog nat van de douche die ik net genomen had, maar de verleiding van de zee kon ik niet weerstaan. Snel nam ik een duik en hierna konden we echt gaan! Het leven van een backpacker is waanzinnig. Je doet waar je zin in hebt, gaat links waar je links wilt gaan, of rechts waar je dat wilt. Je stopt waar je iets moois ziet, of je rijdt door. Je weet telkens niet waar je slaapt, dat zie je op dat moment wel weer. Je leeft echt in het moment en niets staat vast. 

De eerste stop die we maakten waren bij waterpoolen. Een tip van een local. We sprongen in het water en genoten van de natuur. Net toen we weer naar de auto liepen zagen we twee meiden uit het hostel in Cairns. Erg leuk om mensen tegen te komen die je herkent van een eerdere plek! We reden door een stopten weer even toen we de mooie blauwe zee zagen. Vervolgens zochten we de wallaman falls op. Dit was zo bijzonder mooi! De tocht naar beneden begon met een bordje dat er mensen op dit pad omgekomen zijn, dus we waren gewaarschuwd. Tussen de bomen, lianen, struiken en rotsen liepen we een pittig stukje naar beneden. Het uitkijken voor slangen gaat al helemaal automatisch. Met geen pen valt te beschrijven hoe het voelt om aan de voet van een 268 meter hoge waterval te zitten. Zoveel natuur! Zo prachtig mooi! Vies en bezweet kwamen we tegen 5 uur weer boven en na een laatste stop waar we van de zonsondergang genoten leek het ons handig een hostel op te zoeken.

Een slaap plek zoeken lukte echter niet! Er was niet eens een hostel in het dorpje en de motels waren te duur. We gingen eerst maar eten en waren heel relaxt, want een oplossing zou er toch wel komen. Uiteindelijk hebben we met z’n 3e in een tentje geslapen en ik was maar wat blij dat ik een lakenzak in mijn backpack had zitten. Die kwam mooi van pas nu! De grond was wel een beetje hard… Het was gezellig en knus in de tent en voor we gingen slapen bespraken we de dag nog eens door. De tranen van het lachen rolde over mijn wangen terwijl we alle leuke herinneringen ophaalden van die dag. Mooi leven! 

Op het gemakje gingen we de volgende morgen richting Townsville en onderweg bezochten we nog wat mooie plekken. Watervallen, bergen, waterpoolen, een blauwe zee. Alles op het gemak, alles wanneer het ons uit komt, alles zonder plan. In Townsville namen we even rust en Marieke ging schrijven, Scott kite surfen en ik ging naar het strand. Heerlijk! Het is tegelijkertijd ook het laatste dagje samen. Marieke en ik gaan naar Magnetic Island en Scott trekt verder naar het zuiden. Hem komen we waarschijnlijk op een andere moment, op een andere plek weer tegen. Het reizen was in ieder geval erg aangenaam met z’n drieën! 

Niets is vanzelfsprekend voor me en ik besef echt hoe goed ik het heb. Toen we aan het lunchen waren bij de watervallen hadden we het er nog over en sprongen de tranen me in de ogen. Ik ben ZO gelukkig, het leven is ZO goed en ik geniet ZO intens! En jij kunt dit ook! Ik kan alleen maar zeggen: ‘GA!’

Alle foto’s zijn onbewerkt. 

Zomaar een mooi plekje midden in de natuur

Slechte foto in het donker, maar er kroop een slang op de weg!

Zonsondergang

Hier kregen we alle 3 kippenvel… Zo mooi

Letterlijk balanceren op het randje!

Scott en Marieke

Dwars door het water, de auto van Scott kan alles aan

Een waterpool

Privé bubbelbad

Mission Beach

Mission Beach

Bastien had gelijk, dit waren de lekkerste wafels ooit

Een gedachte over “Flexibiliteit 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s