Whale show me your tail 

Naar Mooloolaba was opnieuw een paar uurtjes rijden. Het was jammer het waanzinnig mooie Rainbow Beach te verlaten, maar ertegenover staat wel dat met elke kilometer die je rijdt er nieuwe dingen ontdekt en gezien gaan worden!

Het was te vroeg om in te checken, dus gingen we naar een SeaWorld. Nooit geweten dat zeesterren zo rubber achtig aanvoelen, wisten jullie dat? Vervolgens zijn we naar de oh zo gezellig boulevard gelopen. Overal leuke surfwinkels, boetiekjes met hippie kleding, eet en drinktentjes. We kochten bij Ben & Jerry’s een groot en heerlijk ijsje. Het was bijna het lekkerste ijsje van de hele wereld, maar niets kan Bernardos in Ede overtreffen! Teruglopend via het strand viel me weer eens op hoe goed de voorzieningen zijn in Australië. Gratis schone toiletten, douches, omkleedruimtes, watertaps, speeltuintjes en fitnessapparatuur langs de hele kust. Top!

Ingecheckt bleek het resort appartement prachtig te zijn. Ruime kamers, mooie helder witte kleuren met aqua en donkerblauwe tinten en elke kamer had een eigen balkon. De rooftop op het dak was privé, met een jacuzzi, ligstoelen en een BBQ. Om thuis in de jacuzzi te zitten is al heerlijk, maar op het dak van een resort met uitzicht over het strand is wel echt luxe hoor!

De volgende ochtend vertrokken we vroeg voor whale watching. Het waaide flink, dus een trui was echt nodig. We zochten een plekje op het achterdek en de kapitein waarschuwde dat het beter was daar te blijven zitten, tot er hopelijk een walvis gezien zou worden en de boot stil gelegd zou worden voor foto’s. Natuurlijk had ik ’s ochtends thee gedronken en dat lijkt altijd een directe verbinding met mijn blaas te hebben. Het was het meest ingewikkelde plas moment ooit. Toen ik toch onderweg was “liep” ik meteen door naar de boeg. Besproeid met zeewater kwam ik vooraan aan. Het was er niet zo druk en toen de kapitein de boot stil legde omdat hij liever had dat iedereen binnen plaats nam en je nu even veilig kon lopen, bleven alleen de eigenwijze mensen over. Ik maakte kennis met Leanne, een 50 plusser met porno blond haar in twee vlechtjes gebonden onder een kapiteinspetje. Ze was samen met haar man en dochter en hadden dikke camera’s bij zich. Eva en haar moeder kwamen uit Berlijn en waren samen een maand de oostkust aan het verkennen en George kwam uit Nieuw Zeeland. Met elke golf deinde mijn maag mee. Als de boeg los kwam van het water en de boot meegenomen werd op een goede golf, riepen de mensen op de achtergrond “oehh” en “aahh” in koor. Binnen een uur zagen we een soort rookwolkje aan de horizon, een walvis! Het was een majestueus schouwspel om een walvis samen met haar baby in slow motion door het water te zien zwemmen. Zo groot, zo kalm, zo prachtig! Naast de boot op nog geen meter afstand begon ook nog eens een dolfijn mee te zwemmen. Ik was zo enthousiast dat ik spontaan mijn armen om de persoon naast me sloeg in een dikke omhelzing. Arme George wist niet wat hem overkwam! Leanne bedacht dat we de walvis met een walvisstem moesten gaan roepen. Met een diepe en lage stem, langgerekte klinkers riepen we in tegelijk: “whaaaaaleeeee caaaaaan yoooouuuu pleeeaaaaseeee coooomeeeee”. Te bizar, ze kwamen nog in de buurt zwemmen ook! Terwijl achter ons meer mensen zich verzamelden zeiden we dat ze mee moesten doen. Het was zo hilarisch. Iedereen begon de zin die Leanne en ik bedachten te herhalen. We telden tot 3 en daar ging iedereen. Het werd een dolle boel. De kapitein merkte het rumoer op en riep door de luidsprekers dat walvissen nieuwsgierige dieren zijn en echt kunnen reageren op het geluid. Het was vermakelijk! Terwijl we riepen, joelden en tranen lachten, maakte we foto’s om alles zo goed mogelijk vast te leggen. Het was een tocht om nooit meer te vergeten. Met “ons” groepje hebben we contactgegevens uitgewisseld zodat we de foto’s kunnen delen. 

’s Middags op het strand kwam ik George weer tegen. We hebben gezellige de middag samen doorgebracht en hadden interessante conversaties. Uiteindelijk belandden we in een koffietentje en rond zes uur appte Sammie dat het eten bijna klaar was. Ik besefte weer eens dat ik het zo goed heb bij ze. Ze betalen alles voor me, ik hoef er niets voor te doen, krijg een zakcentje toe en heb alle vrijheid om zelf te bepalen wat ik doe! Hoe fantastisch! 

Na al deze indrukken hielden we dinsdag een relaxt dag. Sammie was jarig en we zijn heerlijk wezen ontbijten aan een strandtent en ’s avonds zijn we uit eten geweest. De middag heb heerlijk ontspannen alleen aan het strand doorgebracht. Ik genoot van de tijd voor mezelf, het zachte zand, de zee met flinke golven en de rotspartijen aan dit strand. Hardlopers renden langs het water, sporters bij het fitnessapparatuur en lifeguards bezig met hun job. Wat is de natuur mooi! 😉

De foto’s heb ik helaas nog niet binnen. Als ik ze heb zal ik dat vermelden in een andere blog. Ik zet ze dan hieronder!

Liefs en dikke kus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s