Jagen en een interessante conversatie 

Met Sammie mee rijden voelt alsof je naast Max Verstappen zit. Tenmiste, dat denk ik. Topsnelheid en weten wat je doet. De buggy had vorige week een lekke band dus moesten we op de quad het water checken. Zelf rij ik meestal met een gangetje van 50 km/u, maar dat is voor Sammie een slakkengangetje. Alleen al toen ze optrok! Ik lag er aan de achterkant bijna af. Het is ook een interessante gewaarwording dat je zo hard over hobbels rijdt dat je met 4 wielen van de grond komt. Meerijden is toch anders en ik besefte op dat moment dat als het mis gaat je een flink probleem hebt. We rijden zonder bescherming en een short en topje houden niks tegen. Als het heel warm is rijden we hier soms zelfs in bikini! Toch voelt het wel gewoon veilig. Iets met verstand en gevoel wat tegenspreekt.

Vrijdag konden we gelukkig weer met de buggy. Je  hebt dan in ieder geval een dak boven je hoofd, wat prettig is tegen de zon. Terwijl ik klaar stond om benzine bij te vullen om de pomp te kunnen starten, zagen we koeien onze kant op rennen. We waren allebei meteen alert. Door Kevin en Sammie leer ik steeds meer signalen uit de natuur herkennen. Het weer, diersoorten, planten, looproutes. Er zijn zoveel ogenschijnlijk onnuttige details terwijl die juist informatie geven! Ik wist niet waarnaar ik zocht, maar ik wist wel dat dit ongewoon was. Zoveel koeien hebben echt niet allemaal tegelijk dorst. “Daar!” riep Sammie en een Dingo stond op grote afstand naar ons te kijken. Het werd een enorm wilde rit. De Dingo zette het op een rennen, wij op een racen. Slim genoeg rende hij richting de struiken en bomen. Door niets liet Sammie zich tegenhouden. Ook niet toen er een hele rij jonge bomen stonden van zo’n 2 meter hoog. Net als met het boekje we gaan op berenjacht: “We kunnen er niet overheen, we kunnen er niet onderdoor, we moeten er dwars doorheen!” En dat deden we. Ogen dicht, hoofd naar beneden, vasthouden aan de zijkant en vol gas reden we de boom tegen de grond. De Dingo won, maar het ritje was leuk! 

Die avond zaten Gabby, Summer en ik aan tafel. Ik bad voor mijn eten en Gabby vroeg opeens wat ik precies zei. Ik vertelde dat ik God zoveel mogelijk dank: het eten, deze dag, dit gezin, het mooie weer, de liefde en dat ik om een zegen vraag voor het leven van iedereen. Bedenkelijk vroeg ze of dat dan wel werkt want zij gelooft niet. “Het is iets wat ik geloof”, zeg ik, “en ik geloof dat God ook voor jou zorgt.” Summer zit heel stilletjes en zegt vervolgens meer tegen zichzelf dan tegen ons: ‘Ik weet niet zo goed wat ik moet doen. Hier geloven we niet en Mariah wel, maar hoe komen mensen op de wereld? Als het God is wie heeft Hem dan gemaakt?’ De wijsheid van een 7 jarige. Kev en Sammie zijn ondertussen komen zitten dus ik beantwoord de vraag niet. Verrassend genoeg stelt Gabby de vraag van Summer aan hen! Dit gesprek krijgt een wending die ik niet verwacht had. “Je vader en ik hebben je gemaakt”, is het antwoord. De meiden nemen er echter geen genoegen mee. Wie heeft hen dan gemaakt en er moet toch een eerste mens zijn? “Evolutie” is het korte, maar krachtige antwoord. De meiden zijn nog steeds niet tevreden en ik neem de vrijheid te vertellen wat de evolutie theorie inhoudt en wie Darwin was. “Zelf geloof ik ook deels in evolutie, maar ik geloof dat God het begin is en alles heeft bedacht en gemaakt”, zeg ik en doe een poging uit te leggen dat geloof niet iets is wat ik kan bewijzen, of je nu gelooft in een theorie of een God, het heet geloof. Gabby en Summer worden aangemaand te gaan eten en het gesprek verloopt in andere onderwerpen. Het is heel interessant om als enige gelovige te leven tussen mensen die dit niet doen en ik hou van die kinderlijke nieuwsgierigheid en logica. Ongelooflijk leerzaam! 

We gaan allemaal vroeg naar bed want die nacht gaat de wekker om 3u. Het wordt een nachtje jagen in een peddock een uurtje hier vandaan. Er gaan 3 honden mee en alles wordt klaar gemaakt. Als Kev een serie messen uitstelt vraag ik hem of hij toch echt geen Mike Tailer heet. Volgens Sammie en Kevin moest ik als backpacker de film ‘Wolfcreek’ zien. Enge films zij voor mij een totale not done. Mijn inlevingsvermogen is (te) groot. De film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal dus ik dacht dat het interessant was. Het was afschuwelijk!! De film gaat over een man die in de outback leefde en als hobby had om backpackers een lift te geven en gruwelijk te vermoorden. Hoe het afloopt weet ik niet want ik hield mijn oren en ogen dicht. Hitchhiken (liften) is verboden geworden in heel het land. Maar goed, Kev verzekerde dat de messen echt alleen voor een Dingo of varken bedoeld waren, als we er al eentje zouden vangen. We vingen helaas niks en toen we zaterdag nacht nog eens gingen hadden we weer een “dry run”. Het gebied waar we waren was wel weer echt heel mooi! Sommige stukjes deden me denken aan de mountainbike paden in Burg Haamstede. Het verschil waren alleen de Kakatoos en papagaaien die er vlogen. Prachtige dieren trouwens die Kakatoos, maar wat een vreselijk geluid maken ze! 

Kev heeft gisteren een val gezet voor de Dingo die we vlakbij huis gezien hadden. In de paar weken dat ik nog hier ben hoop ik toch wel dat we echt iets vangen hoor!  

Liefs! 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s