Buiten leven

Het buitenleven bevalt goed. Queensland is de op een na grootste deelstaat van Australië. Er wonen ongeveer 3 miljoen mensen waarvan zo’n 90% aan de kust. Het hele jaar schijnt de zon gemiddeld 8 uur per dag en hierdoor wordt het ook wel ‘Sunshine State’ genoemd (info boekje ;)). Vanaf dat de zon op is tot ze weer onder gaat ben je hier buiten. 

Zomaar opeens had ik vanmorgen zin om een jurkje aan te trekken. Tussen de 10kg bagage zitten ook 2 jurkjes, maar die had ik nog niet aangeraakt. Tori had mijn wenkbrauwen gewaxt en ik voelde me helemaal vrouw. Als een echte madame zat ik nét in het zonnetje mooi te wezen, toen Gaby vroeg of ik met haar een hut wilde bouwen. Ze wierp een blik over mijn jurkje en riep lachend dat zij de quad vast ging halen zodat ik me in de tussentijd om kon kleden. 

Het hele kindzijn kwam weer naar boven. Gaby wilde een eigen plek waar ze kon zitten als haar moeder vervelend was. Prachtig idee! We zochten een plekje bovenop een heuvel met een wijds uitzicht. Je kunt er de zon precies zien ondergaan. Gaby verzon allemaal klusjes zoals; het ontwerp verzinnen, kijken of het vanaf de weg zichtbaar was, eten en drinken halen enzovoort. Meehelpen met bouwen deed ze nauwelijks, maar ik begreep toen nog niet waarom. Ik vond het zelf zo leuk dat ik het allemaal wel prima vond. Ik kon lekker mijn eigen gang gaan en mezelf met plezier een ongeluk sjouwen. Mijn handen en voeten waren in mum van tijd vreselijk stoffig en vies, mijn benen zaten onder de striemen en mijn haren zaten vol takjes en blaadjes. Heerlijk!  

Terwijl we een lunch pauze namen hoorden we de buggy voor het huis stoppen. Kev en Sammie hadden een bearded dragon gevonden! Wat een gaaf dier! Heel rustig lag hij op mijn arm. De huid voelde hard, droog en schilferig aan. Hij had enorm scherpe nageltjes en tanden. Zijn lengte was van mijn elleboog tot het topje van mijn vingers. Als je goed naar de foto van zijn kop kijkt zie je een gaatje. Kev vertelde dat dat de oren zijn. Bijzonder om zo dicht in de natuur te leven. 

We gingen tot het einde van de middag door en alleen de  bovenkant moet nog afgemaakt worden. Het landschap kreeg een gouden gloed en we ruimden onze spullen op. Gaby bedankte me voor het sjouwen. Ze gaf aan bang te zijn voor de slangen en was blij dat ik het niet eng vond om lukraak takken op te tillen. Dat was dus de reden! Er schijnen hier heel wat slangen te zitten. Laat ik als Dutchie nou helemaal niet over die mogelijkheid nagedacht hebben! 

Elke dag buiten zijn is echt een cadeautje. Sammie begint aan het avond eten (en geloof me, zij kan zooo goed koken!) en ik geniet met een drankje van de zonsondergang. De ijsblokjes tinkelen tegen het glas en de zon verdwijnt achter de horizon. Het was weer een fijne dag. 

Een gedachte over “Buiten leven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s