Waarom? Hoe? Wat? 

Australië… Een land, groter dan heel Europa. Regelmatig krijg ik vragen. Hier volgen er een paar. 

Waarom daarheen? Het eerste antwoord wat dan telkens door me heen gaat is: ‘Waarom niet?’ Australië is zooo groot en ver dat het me fantastisch lijkt om hier de tijd voor te nemen. En zeg nou zelf, de plaatjes beloven toch echt een ongelooflijke mooie, diverse natuur? En het surfen… De mentaliteit van de mensen… Ik ben enorm nieuwsgierig! 

Wil je niet eerst werken? In augustus hoop ik 24 te worden. Mijn studie is afgerond, net als het eerste jaar van mijn premaster. Binnen 5 jaar moet ik de rest van m’n premaster afronden. Op dit moment bindt mij niets in Nederland. Ik heb verschillende opties. Doorstuderen, werk zoeken of reizen. Voor mijn gevoel kunnen die andere opties altijd nog. Juist omdat dit een keerpunt in mijn leven is, is het makkelijk om nu te gaan. Ik hoef geen contract op te zeggen en verhuizen moet ik toch uit ons studentenhuis. Ik ben vrij! Vrij om te gaan en staan. Daarom dus nu. Is dat niet heerlijk?!  

Waar haal je het geld vandaan? Veel werken, sparen en prioriteiten stellen.  Ik word nu eenmaal blijer van een ticket dan van (dure) make up ofzo. En trouwens, geld verdienen kan daar ook. Geld is handig en wordt toch wel uitgegeven.  Ik geef het op dit moment liever uit aan ervaringen dan aan materiële zaken. 

Alleen? Is dat niet… Alleen? Dat ik alleen ga betekend niet dat ik alleen ben, of me alleen voel. Laat ik het anders zeggen: ‘Ik ga met mezelf!’ Tot ~hopelijk mijn 80e~ moet ik het uithouden met mezelf. Afhankelijk zijn van anderen voelt voor mij gebonden. Juist ‘alleen’ sta ik open voor ontmoetingen en avonturen. Hiernaast kan ik ook volledig mijn eigen plan trekken. Natuurlijk is het ook spannend, maar de drang om te reizen is groter. Trouwens… binnen een paar uur vliegen ben ik weer terug! Beter geprobeerd,  dan een had ik maar! 

Straks gebeurd er iets, wat dan? Je bent een vrouw alleen?!  Ik wil niet dat angst voor een ‘wat als’ de drijfveer in mijn leven wordt. De kans dat iets in Nederland gebeurd is er ook. Zoals het spreekwoord zegt: De mens lijdt het meest voor het lijden wat hij vreest. Natuurlijk doe ik voorzichtig. Net zoals ik in Nederland doe. Oplossingen zijn er altijd weer te verzinnen voor wat er misschien, stel dat, wat als, gaat gebeuren. 

Lieve (bezorgde) mensen, ik zeg volgende week niet vaarwel, maar tot ziens! Het is maar voor een paar maanden. Geniet maar lekker met me mee! Onder de reclames kun je als je wilt een reactie plaatsen of vragen stellen 😉 Wanneer je een melding wilt krijgen bij een nieuwe blog kun je dat hieronder aanvinken.  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s